यशवंत एक प्रेरणास्रोत भाग 100

🎯 *यशवंत - एक प्रेरणास्रोत*

🎯 *भाग - 100*

🎯 *श्री.संदीप पाटील,दुधगाव. 9096320023.*

अवकाशाला गवसणी घालणाऱ्या, अफाट, अदभूत 

स्त्री ची आणि तिच्या जबरदस्त इच्छाशक्तीची ही प्रेरणादायी कहाणी...

19 सप्टेंबर 1965 रोजी तिचा जन्म ओहिओ प्रांतातील युकिल्ड शहरात झाला. तिचे वडील एक न्युरोसर्जन होते. 1983 मध्ये तिने आपले शालेय शिक्षण पूर्ण केल्यानंतर युनायटेड स्टेट्स नेवल अकॅडमीत प्रवेश घेतला. 1987 साली ती बॅचलर ऑफ सायन्स झाली आणि त्याच वर्षी तिची निवड अमेरिकन नेव्हीत झाली. 1995 साली नेवल टेस्ट पायलटच्या प्रशिक्षक आणि सुरक्षा अधिकारीपदी बढती मिळाली.1998 हे वर्ष तिच्यासाठी मोठी संधी घेऊन आले. नासाच्या अवकाश मोहिमेकरिता तिची निवड झाली. 

तिची निवड म्हणजे तिने आजवर केलेल्या मेहनतीचे फळ.

तिची निवड म्हणजे तिच्या अफाट अन् अदभूत क्षमतेवर नासा चा असलेला प्रचंड विश्वास. 

तिची निवड म्हणजे काहीतरी वेगळं करून दाखविण्याची तिला मिळालेली पहिली आणि शेवटची संधी.

आलेल्या संधीचं तिने सोनं केलं. होकार कळवला. तयारीला लागली. प्रशिक्षण सुरू झालं. पण...

फेब्रवारी 2003 मधील एका घटनेने साऱ्या जगाला हदरून सोडले. कोलंबिया यानाच्या झालेल्या अपघातात नासाचे 7 अंतराळवीर मृत्युमुखी पडले. कल्पना चावला त्यापैकीच एक. ही घटना तिच्यासह समस्त अंतराळवीरांसाठी धक्कादायक होती. 

ही घटना ताजी असतानाच 9 डिसेंबर 2006 रोजी ती STS—116 या अवकाशयानातून अवकाशात रवाना झाली. आपल्या या पहिल्या मोठ्या मोहिमेत ती तब्बल 192 दिवस अंतराळात वास्तव्यास होती. आज पर्यंत ती तब्बल 321 दिवस 17 तास आणि 15 मिनिटे इतका वेळ अंतराळात वास्तव्यास होती. एका महिलेने इतके दिवस अंतराळात मुक्काम करणे. हा एक विश्वविक्रम आहे. असा विश्वविक्रम ती महिला म्हणजेच सुनीता विल्यम्स होय.

प्रतिकूल परिस्थितीत सकारात्मक विचार करण्याची, 

कठोर मेहनत करण्याची, 

धाडसी निर्णय घेण्याची,

घेतलेला निर्णय यशस्वी करण्याची, 

जबाबदारी स्वीकारण्याची क्षमता

आणि

जोखीम पत्करण्याची तयारी,

यामुळे सुनीता अवकाशात सर्वाधिक काळ वास्तव्य करू शकल्या. त्यांनी दाखविलेले धाडस, केलेले काम आपल्या सर्वांसाठी प्रेरणादायी आहे. त्यांनी केलेल्या या पराक्रमाची दखल घेऊन भारत सरकारने त्यांना पद्मश्री हा किताब दिला आहे. म्हणूनच त्या एक यशवंत आहेत.

उद्या पुन्हा भेटू एका नव्या यशवंतसह. तो पर्यंत नमस्कार. धन्यवाद!!!!!

यशवंत एक प्रेरणास्रोत भाग 99

🎯 *यशवंत - एक प्रेरणास्रोत*

🎯 *भाग - 99*

🎯 *श्री.संदीप पाटील,दुधगाव. 9096320023.*

अशक्य ते शक्य करून दाखविणाऱ्या एका ध्येयवादी तरुणीच्या संघर्षाची विलक्षण अशी कथा...

2 फेब्रुवारी 1983 रोजी अमेरिकेतील ऍरिझोना प्रांतातील सिएरा व्हिस्टा येथे, एका सधन कुटुंबात तिचा जन्म झाला. आईवडिलांची वैचारिक बैठक अतिशय व्यापक असल्याने, त्यांनी अगदी बाल वयातच, तिच्या मनात सकारात्मक विचारांची पेरणी केली. त्यामुळे " अशक्य " हा शब्द तिच्या डिक्शनरीतून गायबच झाला.

वडील संगीतकार असल्याने घराचे वातावरण एकदम संगीतमय असेच. त्यामुळे ती नृत्याबरोबरच, पियानो वाजविण्यात तरबेज झाली. पुढे जाऊन आपल्या कौशल्याच्या बळावर साऱ्या जगाचे लक्ष स्वतः कडे आकर्षित केले.

वयाच्या 10 व्या वर्षी तिच्या वडिलांच्या इच्छेखातर, तायक्वांदो शिकून, वयाच्या अवघ्या 14 व्या वर्षी तिने आपला पहिला जागतिक ब्लॅक बेल्ट मिळविला. शाळेतील प्रत्येक कार्यक्रमात तिने हिरीरीने भाग घेतला. 

2005 साली ती मानसशास्त्र या विषयातून पदवीधर झाली. आयुष्यातील खडतर प्रसंगांना सामोरे जाण्याची ताकद, मानसशास्त्रामुळे मिळाली. अशी तिची धारणा होती. 

ती कार चालवायला शिकली. तुम्ही म्हणाल, ‘यात काय विशेष आहे ?’ पण, विशेष अजून पुढे आहे. कार चालवताना, तिला आकाश खुणावू लागले. तिच्या मनात विमान चालविण्याची, पायलट बनण्याची इच्छा निर्माण झाली. ते तिचे स्वप्नं बनले. 

ती हे स्वप्नं पूर्ण करण्यासाठी झपाटून कामाला लागली. तिच्या पायलट बनण्याच्या प्रशिक्षणाला सुरुवात झाली. परंतु, केवळ 6 महिन्यांच्या प्रशिक्षणाला तिला 3 वर्षे लागली. तीन वर्षाच्या खडतर प्रशिक्षणानंतर 2008 साली पायलट बनल्याचे प्रमाणपत्र मिळाले. तिला 10 हजार फूट उंचीपर्यंत विमान उडविण्याची परवानगी मिळाली. जेंव्हा तिने पहिल्यांदा सिंगल इंजिन असलेले विमान चालविले. तेंव्हा तिची नोंद गिनीज बुक ऑफ वर्ल्ड ने घेतली. कारण, असा पराक्रम करणारी आणि दोन्ही हात नसलेली, ती जगातील पहिलीच पायलट महिला बनली होती. ती महिला म्हणजेच जेसिका कॉक्स.

दोन्ही हात नसलेल्या जेसिका, उत्तम नृत्य करतात. पियानो वाजवितात. तायक्वांदोत जागतिक ब्लॅक बेल्ट मिळविणारी त्या जगातील एकमेव आहेत. त्या कार चालवितात. त्यांना विमान चालविण्याचा शंभरेक तासांचा अनुभव आहे. त्या की – बोर्ड वर  एका मिनिटात 25 शब्द टायपिंग करते. ज्या गोष्टी आपण दोन्ही हात असताना करतो. त्या सर्व गोष्टी,किंबहुना त्या पेक्षाही अधिक गोष्टी जेसिका लिलया करतात. शरीराने आणि सर्वार्थाने धडधाकट असलेले अनेकजण जेंव्हा रडत असतात. तेंव्हा त्यांच्यासाठी जेसिका यांची ही विलक्षण कथा अतिशय प्रेरणादायी ठरेल.

जेसिका यांच्या आजवरच्या प्रवासातील यशाचे गमक कशात आहे ? तर ते त्यांच्या प्रचंड जिद्दी स्वभावात आहे. कारण, जिद्दीने पेटलेल्या लोकांना कसल्याच सीमारेषा नसतात. जोपर्यंत ईप्सित साध्य होत नाही. तोपर्यंत ही लोकं थांबत नाहीत. 

जेसिका यांच्या या जिद्दी स्वभावामुळे, अनेक विक्रम त्यांच्या नावावर जमा आहेत. त्यामुळेच, त्या अमेरिकेतील 100 प्रभावी लोकांच्या यादीत विराजमान आहे. म्हणूनच त्या एक यशवंत आहेत.

उद्या पुन्हा भेटू एका नव्या यशवंतसह. तो पर्यंत नमस्कार. धन्यवाद!!!!!

यशवंत एक प्रेरणास्रोत भाग 98

🎯 *यशवंत - एक प्रेरणास्रोत*

🎯 *भाग - 98*

🎯 *श्री.संदीप पाटील,दुधगाव. 9096320023.*

एका 10 वर्षाच्या मुलीला तिच्या आईने लग्नासाठी विकायचे ठरविले. तिला खरेदी करणाऱ्यांनी तिच्यासाठी हजारो डॉलर द्यायला तयार झाला. तिच्या आईने तिला विक्रीसाठी का काढले असावे ? त्या मुलीने हे होऊ दिले का ? तिच्या संघर्षाची ही प्रेरणादायी कथा...

अफगाणिस्तान एक गरीब, पुरुष प्रधान संस्कृती असलेला, शैक्षणिक दृष्ट्या मागासलेला आणि तालिबान सारख्या दहशतवादी संघटनेच्या प्रभावाने ग्रासलेला देश. याच देशातील एका मुस्लिम कुटुंबात 1997 साली तिचा जन्म झाला. घरची परिस्थिती बेताचीच. त्यामुळे शिक्षण ही जेमतेम.

ती 10 वर्षाची झाली, तेंव्हा आईने तिला लग्नासाठी विकायचे ठरविले. कारण, तिला आपल्या मुलाच्या लग्नासाठी मुलगी विकत घेण्यासाठी पैसे जमा करायचे होते. त्यामुळे तिने हा निर्णय घेतला. यात बिचाऱ्या आईचाही काहीच दोष नव्हता. कारण, तिच्या आईलाही वयाच्या अवघ्या 13 व्या वर्षी लग्न करून घ्यावे लागले होते. हा दोष होता परंपरेचा. अफगाणिस्तानात तालिबान्यांचा त्रास वाढल्याने, तिच्या संपूर्ण कुटुंबाने इराण मध्ये स्थलांतर केले. त्यामुळे ती लग्नाच्या संकटातून वाचली. 

इराणी रॅप गायक यास च्या गायकीवर ती फिदा झाली आणि आपणही रॅप गायक होण्याचं स्वप्नं पाहू लागली. नुसतं स्वप्नंच न पाहता, ती प्रत्यक्षात कामालाही लागली. ती गाणी लिहू लागली. वयाच्या 16 व्या वर्षी तिच्या आईने पुन्हा तिला लग्नासाठी विकायची भुणभुण सुरू केली. जेणेकरून आपल्या मुलाच्या लग्नासाठी पैसे जमा करता येतील. पण, तिला इतक्या लग्न करायचे नव्हते. 

परंपरेचा आलेला राग आणि आईविषयी, समाजाविषयी, आपल्या लग्नाविषयी नाराजी व्यक्त करण्यासाठी तिने गीतांचा आधार घेतला यातून “ब्राईड्स फॉर सेल” हे एक सुंदर गीत जन्माला अाले. या गीताचा तिने रॅप केला आणि तो  YOUTUBE वर प्रसारित केला. अल्पावधीतच तिचे गीत लोकप्रिय झाले. तिच्या गीतातून अनेक मुलींच्या बालविवाह विषयीच्या वेदना, दुःख व्यक्त केले. त्यामुळे रोखेर्शहा गेम महानी या डॉक्युमेंटरी निर्मातीने तिच्या जीवनावर आधारित एक डॉक्युमेंटरी ची निर्मिती केली आणि ती प्रसारित केली. या डॉक्युमेंटरी ने संपूर्ण जगाचे लक्ष  वेधून घेतले. त्या डॉक्युमेंटरीचे नाव ‘SONITA’ आणि जिच्या जीवनावर आधारित ही डॉक्युमेंटरी ती म्हणजे सोनिटा अलिजादेह.

आपल्यावर होत असलेल्या अन्यायाला वाचा फोडण्यासाठी तिने कवितांचा आधार घेतला. शिवाय, सोशल मीडियाच्या माध्यमातून तो जगासमोरही आणला. त्यामुळे तिच्यासोबत, तिच्यासारख्या असंख्य मुलींच्या समस्येविरोधात लढा देण्यासाठी जगातील सहाशेहून अधिक सेवाभावी संस्था  एकत्र आल्या. सोनिटाच्या एका रॅप ने तिला पैसा, प्रसिद्धी, मानसन्मान तर मिळवून दिलाच, शिवाय अमेरिकेत शिक्षणाची संधी उपलब्ध झाली. 

कोणत्याही समस्येवर तोडगा हा असतोच. त्यासाठी फक्त व्यक्त होणे गरजेचे आहे. हेच सोनिटाने केले.

2015 साली BBC ने जगभरातील 100 प्रभावशाली महिलांच्या यादीत तिला स्थान दिले.  म्हणूनच ती एक यशवंत आहेत.

उद्या पुन्हा भेटू एका नव्या यशवंतसह. तो पर्यंत नमस्कार. धन्यवाद!!!!!

यशवंत एक प्रेरणास्रोत भाग 97

🎯 *यशवंत - एक प्रेरणास्रोत*

🎯 *भाग - 97*

🎯 *श्री.संदीप पाटील,दुधगाव. 9096320023.*

*दम्यासारख्या विकाराने त्रस्त असतानाही विश्वविक्रम आपल्या नावावर करणाऱ्या, एका महिला मॅरेथॉन धावपट्टूचा हा प्रेरणादायी प्रवास.*

17 डिसेंबर 1973 रोजी इंग्लंडमधील डेवनहम या छोट्याशा शहरात तिचा जन्म झाला. आई आणि वडील दोघेही उत्तम धावपटू असल्याने तिनेही आई-वडिलांचा आदर्श आपल्या डोळ्यासमोर ठेवला. वयाच्या सातव्या वर्षापासून तिने सरावाला सुरुवात केली. 

1985 साली म्हणजेच वयाच्या 12 व्या वर्षी तिने आपल्या जीवनातील पहिल्यावहिल्या इंग्लिश स्कूल्स क्रॉसकंट्री चॅम्पियनशिप स्पर्धेत सहभाग घेतला. या स्पर्धेतील सहभागी 600 स्पर्धकांमध्ये ती 299 व्या स्थानावर होती. हे तिला मिळालेलं पहिलं यश. कारण, तिने तीनशे स्पर्धकांना मागे टाकले होते. एक सकारात्मक विचार अनेक यशांचे द्वार खुले करत असतो. हाच सकारात्मक विचार उराशी बाळगून, वर्षभराच्या मेहनतीनंतर याच स्पर्धेत तिने चौथ्या स्थानावर उडी मारली. हा तिला मिळालेला पहिलावहिला मानाचा क्षण.

दमा आणि ॲनिमियासारख्या आजाराने त्रस्त असूनही, हिंमत न हरता, 1992 साली संपन्न झालेल्या, IAAF वर्ल्ड क्रॉस कंट्री च्या ज्युनियर चैंपियनशिपमध्ये, तिने सर्वांना चकित करणारी कामगिरी करून, प्रथम क्रमांक पटकावला. या विजयानंतर तिने मागे वळून पाहिलेच नाही. तीनवेळा लंडन मॅरेथॉन, तीनवेळा न्यूयॉर्क मॅरेथॉन आणि एकदा शिकागो मॅरेथॉन विजेती बनली. 13 एप्रिल 2003 रोजी लंडन मॅरेथॉन दरम्यान, तिने पुरुष व महिला यांच्या एकत्रित मॅरेथॉनमध्ये 2 ता. 15 मि. 25 सेकंदात मॅरेथॉन पूर्ण करून जागतिक विक्रम निर्माण केला. जो तब्बल 17 वर्षे अबाधित होता. असा जागतिक विक्रम करणारी ती महिला धावपट्टू म्हणजेच पाऊला जेन रेडक्लिफ होय. 

आपण ठरविलेल्या ध्येयाच्या आड कोणताच अडथळा,आपल्या परवानगीशिवाय येवू शकत नाही. ज्यावेळी एखादी अडचण अथवा समस्या आपल्याला मोठी वाटू लागते,तेंव्हाच ती आपल्या ध्येयाच्या आड येते. शारीरिक, मानसिक आणि आर्थिक समस्या या ध्येयाच्या मार्गातील किरकोळ समस्या असतात. मोठी समस्या तर आपण आणि आपले नकारात्मक विचारच असतात. पाऊला, दमा,ॲनिमिया सारख्या विकाराने त्रस्त असूनही विश्वविक्रम करू शकल्या. आपण सदृढ आहोत. आपण काहीही करू शकतो.

पाऊला यांनी अनेक मॅरेथॉन, हाफमॅरेथॉन आणि क्रॉस कंट्री मध्ये इंग्लंडचे प्रतिनिधित्व करून प्रचंड यश संपादन केले आहे.शिवाय देशाचा लौकिक वाढविला आहे. यामुळे इंग्लंड सरकारने पाऊला यांना MBE अर्थात ( A Member of the Order of the British Empire) हा मानाचा खिताब देऊन सन्मानित केले आहे. म्हणूनच, त्या एक यशवंत आहेत. 

उद्या पुन्हा भेटू एका नव्या यशवंतसह. तो पर्यंत नमस्कार. धन्यवाद!!!!!

यशवंत एक प्रेरणास्रोत भाग 96

🎯 *यशवंत - एक प्रेरणास्रोत*

🎯 *भाग - 96*

🎯 *श्री.संदीप पाटील,दुधगाव. 9096320023.*

*सुदृढ असूनही आपण दैनंदिन जीवनात येणाऱ्या संकटांपुढे हतबल होतो. निरोगी शरीराची साथ असल्यामुळे आपण या अडचणींवर मात करून पुन्हा नव्याने उभे राहतो. मात्र, अपंग व्यक्तींच्या बाबतीत काय??? त्यांना होणारा शारीरिक, मानसिक त्रास ,त्यातून येणारे नैराश्य याबद्दल आपल्याकडे काय उत्तर आहे ??? अपंगत्वावर मात करून यशाचे शिखर गाठणाऱ्या एका तरुणीची ही प्रेरणादायी कथा...

22 ऑक्टोंबर 1990 रोजी तिचा जन्म मिशिगन येथे झाला. ती जन्मतः कर्णबधीर. त्यामुळे बालपणापासूनच अनेक समस्यांचा सामना करावा लागला. एकदा तर तिच्या पाठीमागे पंखा कोसळला. तरीही तिला याची खबरच नव्हती. अक्षरशः मरता मरता वाचली. असे एक ना अनेक कठीण प्रसंग तिच्यावर ओढावले. वयाच्या तिसऱ्या वर्षी तिला लहान  मुलांसाठीची एक मोटरसायकल घरच्यांनी दिली होती. तिच्या घरच्यांनी तिला प्रशिक्षित केले. तिला बाईक चालविणे आवडू लागले. पुढे याच आवडीने तिला यशाच्या शिखरावर पोहचविले.

1998 साली तिच्या संपूर्ण कुटुंबाने फ्लोरिडा शहरात स्थलांतर केले. तिला अमेरिकेतील सर्वात मोठ्या अंध ,अपंग आणि कर्णबधीर यांच्यासाठी असलेल्या शाळेत प्रवेश मिळाला. ती या शाळेत 8 वर्षे शिकली. या काळात ती बेलीडान्स, बास्केटबॉल सारख्या बाबींत पारंगत झाली. 

वयाच्या सातव्या वर्षापासून ती विविध मोटारसायकल स्पर्धात सहभागी व्हायची. बऱ्याच स्पर्धात ती यशस्वी झाली होती. त्यामुळे तिचा आत्मविश्वास दुणावला. 2008 सालं, तिच्यासाठी संधी घेवून आलं. WMX अर्थात Women’s Motocross (महिला मोटारसायकल स्वारांसाठीची  स्पर्धा) या स्पर्धेत तिने सर्वोच्च स्थान पटकावले आणि असा पराक्रम करणारी ती अमेरिकेतील पहिली कर्णबधीर महिला ठरली.  वयाच्या केवळ 18 वर्षीच असा पराक्रम करणारी ती तरुणी म्हणजेच एशले फियोलेक होय.

एशले ने 2009, 2011,2012 या वर्षी झालेल्या स्पर्धेत सर्वोच्च स्थान पटकाविले आहे. पण, मित्रांनो हे जेतेपद पटकावताना तिला अनेकदा अपघाताला सामोरे जावे लागले आहे. बऱ्याचदा तिच्या जिवावर बेतले आहे. अपघाताची भीती आणि जन्मतः असलेलं बहिरेपण यामुळे तिच्या मनात नकारात्मक विचार जमा व्हायला फारसा वेळ लागला नसता. परंतु, तिने आपल्या आवडीच्या क्षेत्रात लक्ष अधिक घातले. त्यामुळे ती नकारात्मक विचारांपासून दूर राहू शकली. आणखी एक, ती बहिरी असल्याने तिला ‘ You Can’t ’ कधीच ऐकू आले नाही. तिने आपल्या शारीरिक अपंगत्वाला, मानसिक अपंगत्वामध्ये कधीच रूपांतरित होऊ दिले नाही. म्हणूनच ती एक यशवंत आहे.

उद्या पुन्हा भेटू एका नव्या यशवंतसह. तो पर्यंत नमस्कार. धन्यवाद!!!!!

यशवंत एक प्रेरणास्रोत भाग 95

🎯 *यशवंत - एक प्रेरणास्रोत*

🎯 *भाग - 95*

🎯 *श्री.संदीप पाटील,दुधगाव. 9096320023.*

एक प्रश्न विचारू का?? तुम्हाला अंतराळात  जाणाऱ्या पहिल्या मुस्लिम महिलेचे नाव माहिती आहे का?? माहिती असेल तर अभिनंदन!!!आणि नसेल??? तर नाराज होऊ नका. ही कथा संपता संपता आपल्याला त्या महिलेचे नाव नक्कीच माहिती होईल. शिवाय, तिचा प्रेरणादायी प्रवास ही समजेल. तिच्या प्रेरणादायी प्रवासाची ही कथा...

22 सप्टेंबर 1966 रोजी तिचा जन्म इराण मधील एका मुस्लिम कुटुंबात झाला. इराण मधील क्रांतीमुळे एका सुरक्षित जीवनाच्या शोधात, तिचे कुटुंब अमेरिकेत आले आणि त्यांनी अमेरिकेचे नागरिकत्व  स्वीकारले.

तिला बालपणापासूनच अवकाशासंबंधी अनेक प्रश्न पडायचे. अवकाश कसे असेल?? त्यात काय काय असेल?? ते दिसतं कसं?? या सारख्या प्रश्नांची उत्तरे शोधण्याचा ती प्रयत्न करायची. एकदा तर तिने एका रॉकेटचे चित्र काढले आणि प्रत्येकाला त्या सांगत सुटली की, “एक दिवस ती रॉकेटमध्ये बसून अवकाशात झेपावेल.” अवकाशात भरारी मारण्याचे स्वप्न उराशी बाळगत ती मोठी झाली. पण, अवकाशात भरारी मारण्यासाठी आवश्यक  स्पेस एजन्सीची स्थापना इराणमध्ये 2004 पर्यंत केली गेली नव्हती.

तिच्या या स्वप्नाला बळ मिळाले ते 1984 साली, तिच्या कुटुंबाचे अमेरिकेत स्थलांतर झाल्यावर. इथं तिला शिक्षणाच्या उत्तम संधी मिळाल्या. इलेक्ट्रिकल इंजीनियरिंग आणि कॉम्पुटर सायन्स मध्ये शिक्षण घेतले. हामिद अंसारीशी लग्न केल्यानंतर दोघांनी मिळून दूरसंचार व्यवसायात पाऊल टाकले आणि 1993 मध्ये त्यांनी एका दूरसंचार कंपनीची स्थापना केली.

2006 साली तिला आपले स्वप्नं पूर्ण करण्याची संधी आली. या संधीचं तिनं सोनं करायचं ठरविले. परंतु, यासाठी तिला 2 कोटी डॉलर ( तत्कालीन 113 कोटी रुपये ) ची आवश्यकता होती. ते उभं करणं तिच्या साठी एक मोठं आव्हान होतं. ते ही तिने लिलया पेलले. 8 सप्टेंबर 2006 रोजी, कझाकीस्तानमधील बिकानूर स्पेसक्राफ्ट स्टेशनवरून तिचे यान अवकाशात झेपावले. जवळजवळ 9 दिवस ती आंतरराष्ट्रीय अवकाश स्थानकात होती. असा पराक्रम करणारी ती जगातील पहिलीच मुस्लिम महिला ठरली. ती महिला म्हणजेच अनुशेह अंसारी होय.

अनुशेह अंसारीनी स्वप्न पाहिलं त्यावेळी त्या बालवयात होत्या, शिवाय इराणी स्पेस एजन्सी ची स्थापना 2004 पर्यंत केली गेली नव्हती. परंतु, एक गोष्ट या ठिकाणी नमूद करावीशी वाटते. ती म्हणजे, ‘स्वप्नं खरी होण्यासाठी स्वप्नं पाहणं गरजेचं आहे. स्वप्ने पहा, त्या दिशेने विचार करा व ती कृतीने सत्यात उतरवा.’ आपली स्वप्नं पूर्ण करण्यासाठी अनुशेह अंसारी यांनी त्या दिशेने केवळ विचार न करता, कृती केली आहे. म्हणूनच त्या एक यशवंत आहेत.

उद्या पुन्हा भेटू एका नव्या यशवंतसह. तो पर्यंत नमस्कार. धन्यवाद!!!!!

यशवंत एक प्रेरणास्रोत भाग 94

🎯 *यशवंत - एक प्रेरणास्रोत*

🎯 *भाग - 94*

🎯 *श्री.संदीप पाटील,दुधगाव. 9096320023.*

*टेनिस खेळाच्या जागतिक क्रमवारीत अव्वल स्थान पटकावणाऱ्या, पहिल्या रशियन महिला खेळाडूच्या संघर्षाची ही प्रेरणादायी कथा...*

19 एप्रिल 1987 रोजी तिचा जन्म रशियातील सैबेरियन प्रांतातील एका सर्वसामान्य कुटुंबात झाला. वयाच्या चौथ्या वर्षापासूनच  तिला टेनिस खेळाविषयी विशेष आवड निर्माण झाली. 

तिची टेनिस या खेळामधील आवड पाहूनच वडिलांनी अत्यंत खर्चिक असलेले प्रशिक्षण जीवाचे रान केले आणि पैसे जमा केले. त्यांनी यु. एस. मधील फ्लोरिडा शहरातील, एक प्रसिद्ध ॲकॅडमी गाठली. तिचे वय कमी असल्याने तिला प्रवेश मिळाला नाही. परंतु, वडिलांनी जिद्द सोडली नाही. दोन वर्षांच्या अथक प्रयत्नानंतर तिला प्रवेश मिळाला. आपल्या वडिलांच्या कष्टाचे चीज करायचे ठरवून, तिने मनापासून टेनिस ची प्रॅक्टिस केली. तासन् तास सराव केला आणि टेनिस मधील बारकावे समजून घेतले.  

ती वयाच्या 15 व्या वर्षापर्यंत अनेक स्पर्धात यशस्वी झाली. 2004 साली वयाच्या केवळ 17 व्या वर्षीच विम्बल्डन चा मानाचा खिताब आपल्या नावे केला आणि साऱ्या जगाचे लक्ष आपल्याकडे वेधून घेतले. 2006 साली यु. एस. ओपन जिंकून जगातील टॉप ची टेनिस खेळाडू बनली.

अशातच, तिला खांद्याची दुखापत झाली.तिचे अग्रस्थान ही डळमळले. तिने शस्त्रक्रिया केली. त्यामुळे, काही काळ टेनिसपासून दूर रहावे लागले. यामुळे ती जागतिक क्रमवारीतून पहिल्या 100 मधूनही बाहेर फेकली गेली. दुखापतीतून सावरून, तिने पुन्हा कसून मेहनत केली. आपल्या मेहनतीच्या आणि कौशल्याच्या बळावर 2009 च्या शेवटी तिने पहिल्या वीस मध्ये स्थान मिळवले. 2012 साली चारही ग्रँडस्लॅम जिंकणारी जगातील ती  केवळ 10 वी महिला बनली. शिवाय, या विजयानंतर तिने आपले पहिले स्थान पुन्हा प्राप्त केले. असा पराक्रम करणारी ती पहिलीच रशियन ठरली. ती स्टार टेनिस खेळाडू म्हणजेच मारिया शारापोव्हा.

दुखापतीमुळे बिघडलेली कामगिरी आणि त्यामुळे ढासळलेली क्रमवारी यामुळे मारियाला मोठ्या नैराश्याला सामोरे जावे लागले. परंतु, दुखापतीतून सावरल्यावर, तिने नैराश्याला देखील बाजूला सारले. तिने नव्या उमेदीने, नव्या जोमाने सरावाला सुरुवात केली. आपल्या मेहनतीच्या बळावर तिने आपले पहिले स्थान पुन्हा मिळविले. 

यशाच्या शिखरावर विराजमान असताना, बऱ्याचवेळा पायउतार व्हावे लागते. काहीवेळा स्वतःमुळे, तर काहीवेळा हितशत्रूंमुळे. परंतु, पराभव न पत्करता, ना उमेद न होता, संघर्ष केला तर आपण पुन्हा एकदा आपले स्थान प्राप्त करू शकतो. 2016 साली मारियाला डोपिंग सारख्या कठीण प्रसंगाला सामोरे जावे लागले. परिणामी,तिला जागतिक टेनिस क्रमवारीतून हद्दपार केले गेले. परंतु, पराभव न पत्करता, ना उमेद न होता, तिने मेहनतीच्या आणि कौशल्याच्या जोरावर, काही दिवसातच पहिल्या 30 मध्ये स्थान मिळवले. म्हणूनच,ती एक यशवंत आहे.

उद्या पुन्हा भेटू एका नव्या यशवंतसह. तो पर्यंत नमस्कार. धन्यवाद!!!!!

यशवंत एक प्रेरणास्रोत भाग 93

🎯 *यशवंत - एक प्रेरणास्रोत*

🎯 *भाग - 93*

🎯 *श्री.संदीप पाटील,दुधगाव. 9096320023.*

आपली आवड जपणाऱ्या, एका छंदवेड्या तरुणीच्या आगळ्यावेगळ्या प्रवासाची ही प्रेरणादायी कथा...

तिचं नाव वेलेनटिना. तिचा जन्म 6 मार्च 1937 रोजी रशियातील एका खेडेगावात, एका अतिशय सामान्य कुटुंबात तिचा जन्म झाला. दोन वर्षाची असतानाच, तिच्या वडिलांना दुसऱ्या महायुद्धात मरण आले. तिची आई मोठी कष्टाळू अन् हिंमती होती. तिने तीनही मुलांचा उत्तम सांभाळ केला. आईचे हेच गुण वेलेनटिनामध्येही उतरले.

वेलेनटिना वयाच्या आठव्या वर्षापासून शाळेत जाऊ लागली. आपल्या कुटुंबाला आर्थिक हातभार लावण्यासाठी, केवळ आठच वर्षात तिने औपचारिक शिक्षणास रामराम ठोकला आणि आईसोबत कापड कारखान्यात काम करण्यासाठी जाऊ लागली. त्यावेळी ती केवळ 16 वर्षांची होती. कालांतराने तिने बहिस्थ शिक्षण घ्यायला सुरुवात केली.

याच कालावधीत, तिला स्काय डायव्हिंग, पॅराशुट जंपिंग या सारख्या साहसी प्रकारात आवड निर्माण झाली. तिने आपली आवड जोपासायचे ठरवले. यासाठी वाटेल ते कष्ट करण्याची तिची तयारी होती. तिने कंपनीत जादावेळ काम करून, पैसे साठविले आणि प्रशिक्षणही घेतले. वयाच्या अवघ्या 22 व्या वर्षी, तिने आपली पहिली उडी मारली.

12 एप्रिल 1961 रोजी रशियाने आपला पहिला अंतराळवीर युरी गागारीन अवकाशात पाठविला. यानंतर, अमेरिका आणि रशिया यांच्यात अंतराळ मोहीम स्पर्धाच सुरू झाली. रशिया आपल्या पुढील अवकाश मोहिमेची तयारी करत होता. यावेळी पुरुषा ऐवजी महिला अंतराळवीर पाठविण्यावर विशेष भर होता. अर्ज मागविले गेले. तिनेही अर्ज केला. तब्बल 400 अर्ज आले. यामधील उत्तम 5 महिलांमध्ये तिची निवड झाली. या उत्तम 5 पैकी, सर्वोत्तम अशा एकाच महिलेची या अंतराळ मोहिमेसाठी निवड होणार होती. तिने आपली दावेदारी सिद्ध केली आणि या अंतराळ मोहिमेसाठी निवडली जाणारी, ती सर्वोत्तम महिला ठरली. ती सर्वोत्तम महिला म्हणजेच वेलेनटिना तेरेश्कोवा.

16 जुन 1963 रोजी VOSTOK 6 या अंतराळयानातून वेलेनटिना यांनी अवकाशात भरारी घेतली. त्या अंतराळात 2 दिवस, 22 तास, आणि 50 मिनिटे होत्या. या कालावधीत त्यांनी 48 पृथ्वी प्रदक्षिणा पूर्ण केल्या.

वेलेनटिना यांची अंतराळ मोहिमेसाठी निवड होण्यामागे केवळ एकच कारण आहे, त्यांनी जपलेली आवड. घराची आर्थिक परिस्थिती बिकट असतानाही, त्यांनी आपली आवड जोपासली, प्रसंगी OverTime केला. पण, आपला छंद, आपली आवड जपली. 

वेलेनटिना यांनी जपलेल्या आवडीमुळेच, त्यांना जगातील पहिली महिला अंतराळवीर होता आले. म्हणूनच त्या एक यशवंत आहेत.

यशवंत एक प्रेरणास्रोत भाग 92

🎯 *यशवंत - एक प्रेरणास्रोत*

🎯 *भाग - 92*

🎯 *श्री.संदीप पाटील,दुधगाव. 9096320023.*

वयाच्या अवघ्या विसाव्या वर्षीच अपघातात अपंगत्व आलेल्या आणि भीतीवर मात करीत यशवंत बनलेल्या, आपल्या शेजारच्या राष्ट्रातील, एका विवाहित मुस्लिम तरुणीचा प्रेरणादायी प्रवास...

3 मार्च 1987 रोजी, पाकिस्तानातील एका रूढीवादी, परंपरावादी बलोच परिवारात तिचा जन्म झाला. आपल्या वडिलांच्या आनंदासाठी काहीही करायला सदैव तयार असणारी ती एक चांगली मुलगी. तिला चित्रकार बनायचे होतं. परंतु, तिने आपल्या वडिलांच्या इच्छेखातर वयाच्या अठराव्या वर्षी लग्न केलं. 

लग्न होऊन जेमतेम दोन वर्षे झाली असावीत. पतीसोबत कारमधून प्रवास करत होती. पतीला झोप आल्याने, गाडीवरील ताबा सुटला. स्वार्थी पतीने स्वतःचा जीव वाचविण्यासाठी, गाडीतून उडी मारली. या अपघातात त्याला फारसे काही झाले नाही. मात्र, तिला जबर दुखापत झाली. पाठीला जबर मार बसल्याने कायमचे अपंगत्व आले. शिवाय, ती कधीच चालू शकणार नव्हती आणि ती कधीच चित्र काढू शकणार नव्हती आणि कहर म्हणजे ती आता कधीच आई होऊ शकणार नव्हती. 

पहिल्या दोन धक्क्यांचे तिला फारसे दुःख झाले नाही. परंतु, आई होऊ न शकण्याचे तिला फार दुःख झाले. आपल्या जीवनात काही अर्थच नाही. असे तिला वाटू लागले. पण, या धक्क्यांबरोबरच आणखी एक धक्का तिच्या पतीने तिला दिला....तो म्हणजे तलाक.

दवाखान्यातील बेडवर, तिला वाटत असलेल्या भीतीचा विचार करत बसली होती. आपल्याला वाटत असलेल्या भीतीवर मात करायचं तिनं पक्कं ठरवलं. डॉक्टरांनी तिला सांगितले होते की, "तुला चित्र काढायला जमणार नाही." पण,

"आपण चित्रे काढायचीच." या इराद्याने ती बेडवरच कामाला लागली. ती चित्र काढू लागली. तिचा आत्मविश्वास वाढला. तिची चित्रं लोकांना आवडू लागली. ती पाकिस्तानातील प्रसिद्ध चित्रकार बनली. ती प्रसिद्ध चित्रकार म्हणजेच मुनिबा मजारी.

मुनीबा कधीच चालू शकणार नव्हती. परंतु, तिने व्हीलचेअरला आपली कमजोरी बनू दिले नाही. तिचे शरीर व्हीलचेअरचे गुलाम होते पण, तिचे मन आणि तिची स्वप्नं नव्हती. चित्रकार होण्याचं स्वप्नं पूर्ण केलं. नवऱ्याला दुसऱ्या विवाहासाठी शुभेच्छा दिल्या. मूल दत्तक घेऊन आई बनली. वाटत असलेल्या प्रत्येक भीतीवर, इच्छाशक्तीच्या बळावर तिने उपाय शोधला. 

आज मुनिबा पाकिस्तानातील एक प्रसिद्ध चित्रकार, मॉडेल, गायक, सामाजिक कार्यकर्ता आणि प्रेरणादायी वक्ता म्हणून प्रसिद्ध आहे. तिला हे शक्य झाले, ते केवळ तिने केलेल्या विचारांमुळे. सर्वांच्याच जीवनात कमी आधी–प्रमाणात संकटं असतातच. कदाचित, सर्वानांच भीती वाटत असावी. कदाचित, सर्वच संकटांना घाबरून रडत असावेत.परंतु, जी लोकं पराभव स्वीकारण्याचा, शरण जाण्याचा, पळ काढण्याचा मार्ग निवडतात. ती अपयशी होतात. याऊलट सामोरे जाण्याचा, लढण्याचा मार्ग निवडणारेच यशवंत होतात. नेमकं मुनिबाने आपल्या समोरील परिस्थितीला, तिला वाटत असलेल्या भीतीला सामोरे जाण्याचा, लढण्याचा मार्ग निवडला.

BBC ने मुनिबाची 2015 साली, जगातील टॉप 100 महिलामध्ये निवड केली आहे. शिवाय, तिला पाकिस्तानमध्ये  ' आयर्न लेडी ' म्हणूनही ओळखले जाते. म्हणूनच ती एक यशवंत आहे.

उद्या पुन्हा भेटू एका नव्या यशवंतसह. तो पर्यंत नमस्कार. धन्यवाद!!!!!

यशवंत एक प्रेरणास्रोत भाग 91

🎯 *यशवंत - एक प्रेरणास्रोत*

🎯 *भाग - 91*

🎯 *श्री.संदीप पाटील,दुधगाव. 9096320023.*

एका महिला टेनिस खेळाडूने, जागतिक क्रमवारीत तब्बल 8 वर्षे क्रमांक एकवर विराजमान राहण्याचा  विक्रम केला. कोण ती खेळाडू? तिला हे कसं जमलं ?  त्या महिला खेळाडूची ही प्रेरणादायी कथा...

14 जून 1969 रोजी, वेस्ट जर्मनीमधील मैनहेम नामक शहरात तिचा जन्म झाला. वडील टेनिस खेळाडू असल्यामुळेच, वयाच्या अगदी चौथ्या वर्षीच, तिच्या हातात टेनिसचे रॅकेट आले. यामुळे तिला टेनिसची प्रचंड आवडू लागले. काही दिवसातच तिने टेनिस खेळाला, आपले आयुष्य बनवले. 

नियमित सराव आणि कठोर मेहनतीच्या बळावर, वयाच्या अठराव्या वर्षीच तिने अमेरिकेचे टेनिस  जगतावरील वर्चस्व मोडीत काढून, जागतिक क्रमवारीत स्वतः क्रमांक एकवर विराजमान झाली. 1988 साली तिने चारही ग्रॅडस्लॅम जिंकून टेनिस जगतामध्ये हाहाकार माजवला. ती तब्बल 186 आठवडे क्रमांक एकवर विराजमान होती. 

1991 साल, तिच्यासाठी खुपच संघर्षात्मक होते. तिला मोठ्या पराभवाला सामोरे जावे लागले. याच काळात तिच्या वडीलांना कर चोरीच्या आरोपाखाली तुरुंगात जावे लागले. त्यांना तीन वर्षाचा कारावास भोगावा लागला. या प्रकरणाचा तिला मानसिक धक्का बसला. याचा परिणाम खेळावर झाला. त्यामुळे तिच्या मानांकनात घसरण होऊन, तिला नंबर 1 वरून पायउतार व्हावे लागले. 

1993 मध्ये मोनिका सेलेस या खेळाडू विरोधात खेळताना, तिच्या एका चाहत्याने मोनिकावर चाकू हल्ला केला. या प्रकरणाचा तिच्यावर मनावर गंभीर परिणाम झाला. त्यामुळेही तिला अनेक सामन्यांमध्ये पराभवाला सामोरे जावे लागले. परिणाम स्वरूप क्रमांक वरखाली होऊ लागले.

सर्व मानसिक धक्क्यातून, दुखापतीतून स्वतः ला सावरत, 1997 साली ती पुन्हा सर्वोच्च स्थानी विराजमान झाली. यावेळी तिने सर्वाधिक काळ क्रमांक एकवर विराजमान असण्याचा मार्टिना नवरातिलोवा चा विक्रम मोडला आणि 377 आठवडे क्रमांक एकवर विराजमान राहण्याचा विक्रम स्वतःच्या नावावर केला. असा पराक्रम करणारी, ती महिला टेनिस खेळाडू म्हणजे स्टेफी ग्राफ.

आपल्या ध्येयावर आपले लक्ष केंद्रित असेल, तरच आपणांस ध्येय गाठता येते. ध्येयप्राप्तीच्या मार्गावर अनेक शारीरिक आणि मानसिक संकटं आपल्यासमोर उभी राहतात. परंतु, त्या संकटांना आडवे करून मार्गक्रमण करणारे यशस्वी होतात. स्टेफी ग्राफ यांनी फॅशन, रोमान्स, जाहिरात आणि कायम चर्चेत राहण्यासाठी वाद निर्माण करणे. याबाबींकडे लक्ष देण्याऐवजी, खेळावर अधिक लक्ष केंद्रित करायच्या. म्हणूनच, त्या जागतिक क्रमवारीत सर्वाधिक काळ क्रमांक एक वर विराजमान होण्याचा विक्रम स्वतःच्या नावावर करू शकल्या. 

1999 साली स्टेफी ग्राफ यांनी निवृत्ती घेतली. त्यावेळी त्या जागतिक क्रमवारीत तिसऱ्या क्रमांकावर होत्या. इतक्या उत्तम क्रमवारीवर असताना निवृत्त होणाऱ्या, त्या एकमेव आहेत. म्हणूनच एक यशवंत आहेत.

उद्या पुन्हा भेटू एका नव्या यशवंतसह. तो पर्यंत नमस्कार. धन्यवाद!!!!!

यशवंत एक प्रेरणास्रोत भाग 90

🎯 *यशवंत - एक प्रेरणास्रोत*

🎯 *भाग - 90*

🎯 *श्री.संदीप पाटील,दुधगाव. 9096320023.*

काही वर्षांपूर्वी #MeToo (HashtagMeToo) या चळवळीने संपूर्ण भारतभर जोर धरला होता. या चळवळीच्या माध्यमातून अनेक पीडित महिला सेलिब्रिटींनी आवाज उठविला. आपल्यावर झालेल्या अन्यायाला वाचा फोडण्याचा प्रयत्न केला. परंतु, या चळवळीची सुरुवात कधी झाली ? कोणी केली?? ही चळवळ सुरू करण्यामागची प्रेरणास्त्रोत असलेल्या महिलेची ही संघर्षमयी कथा...

12 सप्टेंबर 1973 रोजी तिचा जन्म अमेरिकेतील न्यूयॉर्क येथे, एका गरीब आणि मजूर असलेल्या कृष्णवर्णीय कुटुंबात झाला. वयाच्या सहाव्या वर्षापासून तिचे शारीरिक शोषण होऊ लागले. ती पंचवीस वर्षाची होईपर्यंत हे सुरूच होते. यातूनच तिने 1998 साली, एका मुलीला जन्म दिला. या संपूर्ण प्रसंगात तिला तिच्या आईने शक्ती दिली. शिवाय, समाजात वावरण्याची प्रेरणा दिली. आईच्या दिलासादायक शब्दांनी ती प्रेरित झाली आणि जगातील इतर महिलांवर होणारे अन्याय, अत्याचार, शारीरिक शोषण यावर वाचा फोडण्यासाठी प्रयत्न करण्याचे तिने ठरवले. 2003 साली महिलांवर होणाऱ्या अत्याचाराच्या निवारणासाठी, तिने Just Be नामक सेवाभावी संस्था सुरू केली. 

2006 साली या संस्थेच्या कामानिमित्त ती एका कॅम्पमध्ये गेली. तिथे अनेक मुली, तरुणी होत्या. सर्वांशी तिचा संवाद सुरू होता. एका तेरा वर्षाच्या मुलीवर तिची नजर खिळली. तिच्याजवळ जाऊन आपुलकीने चौकशी केली. तेव्हा, त्या तेरा वर्षाच्या मुलीने सांगितले की, गेली कित्येक वर्षे तिच्या आईचा बॉयफ्रेंड, तिच्यावर बलात्कार करतोय. तिला कसल्याही प्रकारचा प्रतिकार करता येत नसल्याची, आवाज उठविता येत नसल्याची खंत तिने व्यक्त केली. त्या तेरा वर्षाच्या मुलीचा हृदय पिळवून टाकणारा किस्सा ऐकल्यावर तिच्या ओठांवर तुझे शब्द आले आणि ते म्हणजे _MeToo._ 

याच वर्षी तिने मायस्पेस या वेबसाईटवर सर्वप्रथम _MeToo_  चा वापर करून महिलांवर होत असलेल्या अन्याय आणि अत्याचाराला वाचा फोडण्यासाठी, अशा महिलांना सहानुभूती मिळवून देण्यासाठी, खासकरून तरुण आणि असुरक्षित स्त्रियांना सशक्त करण्यासाठी एक धाडसी पाऊल उचलले. ज्यामुळे एक सशक्त चळवळीचा उदय झाला. ज्या महिलेने या चळवळीची सुरुवात केली, ती महिला म्हणजेच _*टराणा बुर्के*_ होय. 

जीवनात संकटांची मालिका आपल्या समोर उभी राहते, या संकटाला घाबरून आपण पळ काढतो. पण, ही संकटं आणखीनच घाबरवतात. तसचं, अन्याय करणाऱ्याला घाबरलं की, तो आणखी अन्याय करतात. परंतु, हा अन्याय आपण आयुष्यभर सहन करायचा का ? कधी ना कधीतरी या संकटांना सामोरं गेलंच पाहिजे. तरच ही संकट आपल्याला घाबरून पळ काढतील.

संकटाविरोधात, अन्याय- अत्याचाराविरोधात उभं राहण्याची, आवाज उठवण्याची प्रेरणा टराणा बुर्के   यांच्या जीवन प्रवासातून मिळते. टराणा यांच्या धाडसी निर्णयामुळे, अनेक महिलांना आपल्यावरील अन्याया विरोधात खुलेआमपणे बोलण्याचे धाडस निर्माण केले आहे. टराणा बुर्के यांच्या कार्याची दखल टाइम्स मासिकाने 2017 साली त्यांचा ' पर्सन ऑफ द ईयर ' ने सन्मानित केले आहे. म्हणूनच, त्या एक यशवंत आहेत.

उद्या पुन्हा भेटू एका नव्या यशवंतसह. तो पर्यंत नमस्कार. धन्यवाद!!!!!

यशवंत एक प्रेरणास्रोत भाग 89

🎯 *यशवंत - एक प्रेरणास्रोत*

🎯 *भाग - 89*

🎯 *श्री.संदीप पाटील,दुधगाव. 9096320023.*

लायबेरियातील एका आदिवासी कुटुंबात जन्मलेल्या एका सर्वसामान्य महिलेचा, देशाच्या पहिल्या महिला राष्ट्रपतीपदापर्यंतच्या संघर्षमय प्रवासाची ही प्रेरणादायी कथा...

29 ऑक्टोंबर 1938 रोजी एलेनचा जन्म एका आदिवासी कुटुंबात झाला. वयाच्या अवघ्या 17 व्या वर्षी विवाह झाला. परंतु, हा विवाह फार काळ टिकला नाही. आपले कुटुंब चालविण्यासाठी एलेनने आपल्या पतीसोबत नोकरी करायची. एलेन अतिशय बुद्धिमान होती. त्यामुळे तिने आपले शिक्षण सुरू ठेवत, हॉवर्ड युनिव्हर्सिटीमध्ये अर्थशास्त्र विषयात पदवी पूर्ण केली.

एलेन च्या अफाट बुद्धिमत्तेमुळे तिची नियुक्ती लायबेरियाच्या अर्थमंत्रीपदी करण्यात आली. तिने दहा वर्षे अर्थमंत्री म्हणून काम पाहिले. 1980 मध्ये सैमुअल डो नावाच्या एका सैन्य अधिकाऱ्याने, लायबेरियाचे राष्ट्रपती टॉल्बर्ट यांची हत्या केली आणि देशाची सत्ता हस्तगत करून आपली हुकूमशाही प्रस्थापित केली. त्यामुळे एलेन सह अनेक नेत्यांना देश सोडावा लागला.

देशात अशांतता आणि अराजकता माजली. अनेक नेत्यांचे खून करण्यात आले. देशाला एकदा नव्हे तर दोन वेळा गृहयुद्धाला सामोरे जावे लागले. मोठ्या प्रमाणात जीवितहानी झाली. देशाची जागतिक स्तरावर मोठ्या प्रमाणात पीछेहाट झाली. हुकूमशाही राजवटीची झळ देशातील प्रत्येकाला सोसावी लागली. पंचवीस वर्ष देशाला आणि देशातील लोकांना नरक यातना सहन कराव्या लागल्या.

लायबेरियातील नागरिकांना त्यांचे हक्क, अधिकार, सन्मानाची वागणूक मिळावी, देशात शांतता नांदावी, लोकशाही प्रस्थापित व्हावी. यासाठी एलेन तब्बल पंचवीस वर्ष लढा देत राहिली. 1985 व 1997 साली झालेल्या निवडणुकांमध्ये तिने प्रयत्न केले. परंतु, तत्कालीन हुकूमशाही सत्तेमुळे आणि अपारदर्शक निवडणुकीमुळे तिला यश आले नाही. तिने पराभूत झाल्यावर आपली जिद्द आणि चिकाटी कायम ठेवली. प्रदीर्घ लढ्यानंतर 2005 साली झालेल्या पहिल्या लोकशाही निवडणुकीत एलेन विजयी झाली आणि ती लायबेरिया ची पहिली महिला राष्ट्रपती बनली. लायबेरिया ची पहिली महिला राष्ट्रपती म्हणजेच एलेन जॉनसन सरलीफ होय. 

कोणतीही गोष्ट साध्य करण्यासाठी चिकाटी फार महत्वाची आहे. त्यासाठी वेळ देणे, संयम राखणे, परिश्रम करणे या गोष्टीही महत्त्वाच्या आहेत. देशाला अराजकतेतून बाहेर काढण्यासाठी आपल्या आयुष्याची तब्बल पंचवीस वर्ष एलेन यांनी खर्च केलेली आहेत. मोठं यश मिळविण्यासाठी संघर्ष देखील मोठाच करावा लागतो. 

लायबेरियातील नागरिकांना त्यांचे हक्क, अधिकार, सन्मानाची वागणूक मिळावी, देशात शांतता नांदावी, लोकशाही प्रस्थापित व्हावी. यासाठी एलेन यांनी शांतीपूर्ण मार्गाने प्रचंड प्रयत्न केले. यासाठी त्यांना 2011 साली, शांततेचे नोबेल पारितोषिक देवून त्यांना सन्मानित करण्यात आले. म्हणूनच, त्या एक यशवंत आहेत.

उद्या पुन्हा भेटू एका नव्या यशवंतसह. तो पर्यंत नमस्कार. धन्यवाद!!!!!

यशवंत एक प्रेरणास्रोत भाग 88

🎯 *यशवंत - एक प्रेरणास्रोत*

🎯 *भाग - 88*

🎯 *श्री.संदीप पाटील,दुधगाव. 9096320023.*

एकेकाळी आपल्या कुटुंबाच्या नाजूक आर्थिक परिस्थितीमुळे, बेकरीमध्ये काम करावे लागलेल्या, एका महिलेचा ब्रिटेनच्या पंतप्रधान पदापर्यंतच्या  प्रवासाची ही प्रेरणादायी कथा...

1 आक्टोंबर 1956 रोजी, तिचा जन्म इंग्लंड मधील ईस्ट बोर्ड येथे झाला. तिचे वडील चर्चमध्ये पादरी होते आणि आई एक सामान्य गृहिणी होती. तिचे प्राथमिक शिक्षण सरकारी शाळांमध्ये झाले. घरची आर्थिक परिस्थिती नाजूक असल्यामुळे तिला आपले शिक्षण पूर्ण करण्यासाठी आणि आपला खर्च चालवण्यासाठी बेकरीमध्ये काम करावे लागले. शालेय शिक्षण पूर्ण झाल्यानंतर पुढील शिक्षणासाठी तिने ऑक्सफर्ड युनिव्हर्सिटी मध्ये प्रवेश घेतला. इथे तिच्या करिअरला आणि आयुष्याला नवी दिशा मिळाली. ती पदवीचे शिक्षण पूर्ण करून बँक ऑफ इंग्लंड मध्ये रुजू झाली. याच काळात तिने आपला मित्र फिलिप याच्यासोबत लग्न केले. 

पंधरा वर्षाच्या बँकेतील नोकरीनंतर, तिने राजकारणात प्रवेश करायचे पक्के केले. 1992 मध्ये, ब्रिटेनमधील कंजवेटीव (हुजुर पक्ष) पार्टीच्या माध्यमातून निवडणुकीला सामोरे गेली. या निवडणुकीत तिचा सपशेल पराभव झाला. या पराभवानंतर तिने प्रचंड मेहनत केली आणि 1997 मध्ये खासदार म्हणून निवडून आली. हे यश म्हणजे भविष्यातील अनेक मोठ्या जबाबदाऱ्यांची नांदी होती. केवळ पाचच वर्षात म्हणजेच, 2002 साली, ती कंजवेटीव पक्षाची अध्यक्ष बनली. राजकारणात पाऊल टाकल्यानंतर, केवळ दहाच वर्षात ती या पक्षाच्या सर्वोच्चपदी विराजमान झाली होती आणि कंजवेटीव पक्षाच्या इतिहासातील ती पहिलीच महिला अध्यक्ष बनली. परंतु, अजूनही तिच्या आयुष्यातला सर्वोच्च क्षण अजून येणे बाकी होता. तो क्षण आला, जून 2016 मध्ये. 

युरोपीय संघातून बाहेर पडावे ? की नाही ? यासाठी घेतलेल्या जनमत चाचणीत ब्रिटन च्या जनतेने बाहेर पडण्याचा निर्णय (ब्रिग्जिट) दिला. ‘ब्रिटेनने युरोपीय संघातून बाहेर पडू नये.’ या मताचे असणारे पंतप्रधान केमेरून व्हाईट यांनी राजीनामा दिला. देशासमोर संकटांची मालिका उभी राहिली. अशा परिस्थितीत देशाचे नेतृत्व स्वीकारण्यासाठी ती पुढे आली. पक्षांतर्गत विरोध आणि विरोधक या दोन्हींवर मात करत, वर्चस्व सिद्ध केले आणि ती ब्रिटनची पंतप्रधान बनली. ती महिला म्हणजेच थेरेसा मेरी मे होय. 

एका सामान्य कुटुंबातील महिला देशाच्या सर्वोच्च पदापर्यंत पोहचू शकते. याचे मूर्तिमंत उदाहरण म्हणजे थेरेसा मेरी मे होय. 

समोर असलेल्या खूप मोठ्या संकटांना घाबरून मागे हटण्यापेक्षा, त्यावर मात करण्याचा, उपाय शोधण्यावर प्रयत्न केला पाहिजे. आपल्या समोर आलेल्या संकटाला घाबरून, शरण न जाता  संकटाला एक संधी समजून, सामोरे जाण्याची प्रेरणा मे यांच्या जीवन प्रवासातून मिळते. तुम्ही गरीब आहात का ? महिला आहात का ? या गोष्टी तुमच्या दृढ निश्चयापुढे नगण्य असतात. हेच मे यांनी सिद्ध केले आहे.

थेरेसा मेरी मे या ब्रिटनच्या राजकीय इतिहासातील, केवळ दुसऱ्याच महिला पंतप्रधान आहेत. म्हणूनच, त्या एक यशवंत आहेत.

उद्या पुन्हा भेटू एका नव्या यशवंतसह. तो पर्यंत नमस्कार. धन्यवाद!!!!!

यशवंत एक प्रेरणास्रोत भाग 87

🎯 *यशवंत - एक प्रेरणास्रोत*

🎯 *भाग - 87*

🎯 *श्री.संदीप पाटील,दुधगाव. 9096320023.*

*येमेन–मध्यपूर्व आशियातील, 2 कोटी लोकसंख्या असलेलं एक अरब राष्ट्र. याच राष्ट्रातील हुकूमशाही विचारसरणीच्या विरोधात, एका महिलेने आवाज उठविला. तिने अहिंसक मार्गाने संघर्ष केला. तिच्या  या कार्याची दखल जागतिक पातळीवर घेतली गेली. त्या महिलेच्या संघर्षाची ही प्रेरणादायी कथा...*

7 फेब्रवारी 1979 रोजी तिचा जन्म येमेनमधील एका शहरात झाला. तिने आपले पदवीचे शिक्षण राज्यशास्त्र या विषयात पूर्ण केले. 2005 साली तिने पत्रकार म्हणून, आपल्या कामाला सुरुवात केली. पण, त्याकाळी येमेन मध्ये पत्रकारांवर आणि विशेषत: महिला पत्रकारांवर, अनेक बंधने घातली गेली होती. स्वैर आणि मुक्तपणे त्यांना पत्रकारिता करता येत नव्हती. या विरोधात तिने आवाज उठविला.

या देशाचे राष्ट्रप्रमुख अली अब्दुल्ला सालेह यांची कार्यपद्धती हुकूमशाही होती. देशामध्ये बेरोजगारी, भ्रष्टाचार आणि अनेक प्रकारची बंधने लोकांवर घातली गेलेली होती. तेथील लोकांच्या स्वातंत्र्यावर बंधने आणली गेली होती. म्हणून, तिने शांततापूर्ण मार्गाने आंदोलन सुरू केले.

तिचे आंदोलन दडपून टाकण्यासाठी, प्रसंगी साम–दाम–दंड–भेद या सर्वाचा वापर केला गेला. परंतु, तिने कशालाच भीक घातली नाही. त्यांनी दिलेल्या दीर्घ लढ्याचे फलित म्हणून, प्रदीर्घ काळ सत्तेत राहून, हुकमशहा बनलेल्या राष्ट्रप्रमुखाला पद सोडावे लागले. तिने देशात मोठी क्रांती घडवून आणली. म्हणूनच, तिला 'क्रांतीची जननी' व ‘आयर्न लेडी’ म्हणून ओळखले जाते. ती महिला म्हणजेच तवक्कुल करमन होय.

आपले ध्येय साध्य करण्यासाठी, जीवनात यशस्वी होण्यासाठी, व्यक्तीचा इरादा पक्का असणं गरजेचं आहे. 'जोपर्यंत मी यशस्वी होणार नाही, तोपर्यंत मी थांबणार नाही.' असा इरादा तवक्कुल करमन यांचा होता. त्यांच्या समोर अनेक अडचणी निर्माण केल्या गेल्या. प्रलोभनेही दाखविली गेली. त्या स्वतः एक महिला होत्या. तीन मुलांच्या आई होत्या. पण तरीही, त्या आपल्या ध्येयापासून किंचितही परावृत्त झाल्या नाही. कोणतंही बंधन आणि कोणतीही मर्यादा, त्यांना आपले ध्येय साध्य करण्यापासून अडवू शकल्या नाहीत. त्या आपलं ध्येय साध्य करूनच थांबल्या.

त्यांच्या या कार्याची दखल घेवून, 2011 साली त्यांना शांततेचे नोबेल पारितोषिक मिळाले. हा सन्मान मिळविणाऱ्या, त्या जगातील केवळ दुसऱ्या मुस्लिम महिला होत्या. शिवाय त्यावेळी त्या केवळ 32 वर्षांच्या होत्या. म्हणूनच, त्या एक यशवंत आहेत.

उद्या पुन्हा भेटू एका नव्या यशवंतसह. तो पर्यंत नमस्कार. धन्यवाद!!!!!

यशवंत एक प्रेरणास्रोत भाग 86

🎯 *यशवंत - एक प्रेरणास्रोत*

🎯 *भाग - 86*

🎯 *श्री.संदीप पाटील,दुधगाव. 9096320023.*

*शालेय जीवनात ' बकरीच्या आवाजाची ' म्हणून हिणविण्यात आलेल्या आणि अगदी लहान वयात अनेक अपयश पचवून, वयाच्या 19 व्या वर्षी, यशाला गवसणी घालणाऱ्या गायिकेच्या प्रवासाची, ही प्रेरणादायी कथा..*

2 फेब्रुवारी 1977 रोजी, एका कोलंबियन कुटुंबात तिचा जन्म झाला. अगदी 4 वर्षाची असताना, तिने पहिली कविता लिहिली. एक दिवस वडील तिला घेऊन एका हॉटेलमध्ये गेले. तिथे डॉम्बेक नावाचे एक पारंपरिक ढोल वाद्य वाजू लागताच, ती टेबलावर बेभानपणे नाचू लागली.  उत्तम दाद मिळाली आणि तिने त्याचवेळी एक प्रसिद्ध कलाकार व्हायचं पक्क केलं.

तिला कविता लेखनाबरोबरच गायनाची आणि नृत्याचीही आवड होती. ती शाळेच्या विविध स्पर्धात सहभागी व्हायची. तिला 'बकरीसारख्या आवाजाची' म्हणून चिडवलंही जायचं. पण, तरीही ती गातंच आवड राहिली. शाळाबाह्य स्पर्धात आणि विविध कार्यक्रमांत सहभागी होऊन गाऊ लागली. थोड्या फार प्रमाणात प्रसिद्ध झाल्यामुळेच, एकेठिकाणी तिला ऑडिशन देण्याची संधी मिळाली. परंतु, तिचा परफॉर्मन्स निर्मात्यांच्या पसंतीस आला नाही. ती अपयशी ठरली. तरीही, तिला आणखी एक संधी मिळालीच. यावेळी मात्र, तिने मिळालेल्या संधीचे सोने केले. आपल्या परफॉर्मन्सने सर्वांना प्रभावित केले आणि सोबतच तीन अल्बमचा करार ही मिळविला.

पहिला अल्बम सपशेल अपयशी ठरला. दुसरा थोडा फार चालला. परंतु, व्यावसायिक दृष्ट्या तोही अपयशीच ठरला. त्यामुळे तिसरा अल्बम लांबणीवर पडला. वयाच्या 16 व्या वर्षापर्यंत, तिने 2 अपयश पचविले होते. परंतु, तरीही प्रयत्न करणे थांबविले नव्हते. 

आलेल्या अपयशाने ती अधिक विचारी बनली. तिने स्वतःमध्ये, गायनामध्ये, लेखनामध्ये बदल केले. स्वतःचा नवा संगीत बँड बनविला. स्वतः संगीत देऊ लागली. तिचं धडपडणं सुरूच होतं. *यशाच्या शिखरावर पोहचलेल्या व्यक्ती, प्रयत्न करणं कधीच थांबवत नाहीत.* तिनेही हेच केले. त्यामुळे एके दिवशी, तिने  रेडिओवर प्रसारित केलेले एक गीत, तुफान लोकप्रिय झाले. यामुळे रखडलेल्या अल्बमसाठी कंपनीने गडबड सुरू केली. तिचा तिसरा अल्बम ‘पीएस देस्काल्ज़ोस’ प्रसिद्ध झाला. तो प्रचंड लोकप्रिय झाला. या अल्बम ने तिच्यासाठी संपत्तीचे, प्रसिद्धीचे, मानसन्मानाचे, स्वप्नंपूर्तीचे द्वार खुले केले. *वयाच्या चौथ्या वर्षी पाहिलेलं स्वप्नं, 19 व्या वर्षीच पूर्ण करणारी, ती गायिका म्हणजेच शकीरा अर्थात शकीरा इसाबेल मेबारक रिपोल.*

*शकीरा एक जगप्रसिध्द गायिका, नृत्यांगना म्हणून ओळखली जाते. तिला ही ओळख निर्माण करण्यासाठी सुरुवातीला मोठे अपयश पचवावे लागले आहे. तिने या अपयशातून धडा घेऊन, स्वतःमध्ये बदल घडवून आणि प्रयत्न करूनच, यशाचे सर्वोच्च शिखर गाठले आहे. आपल्याकडील परिस्थिती मात्र वेगळी आहे. आपली मुलं 10 वी नापास झाली अथवा कमी गुण मिळाले कि, पुन्हा - पुन्हा प्रयत्न करण्याचा मार्ग निवडण्याऐवजी, मृत्यू जवळ करतात.*

*शकिराला मेहनतीच्या आणि कौशल्याच्या बळावर, दोन वेळा ग्रॅमी आणि सात वेळा लॅटिन ग्रॅमी पुरस्कार मिळाला आहे. म्हणूनच, ती एक यशवंत आहे.*

उद्या पुन्हा भेटू एका नव्या यशवंतसह. तो पर्यंत नमस्कार. धन्यवाद!!!!!

यशवंत एक प्रेरणास्त्रोत भाग 85

भाग 85

🎯 *यशवंत - एक प्रेरणास्रोत*

🎯 *भाग - 85*

🎯 *श्री.संदीप पाटील,दुधगाव. 9096320023.*

एकेकाळी बेरोजगार असलेल्या, बेरोजगार म्हणून मिळणाऱ्या भत्त्यावर आपला उदरनिर्वाह चालविणाऱ्या, एका गरीब असाह्य महिलेचा, इंग्लंडच्या राणीपेक्षाही अधिक श्रीमंत होण्यापर्यंतच्या प्रवासाची ही प्रेरणादायी कथा..

31 जुलै 1962 रोजी इंग्लंडमधील एका खेड्यात,  एन आणि पीटर या दांपत्याच्या पोटी जोन चा जन्म झाला. आई वडिलांची भांडणे ऐकत-ऐकतच लहानाची मोठी झाली. तिच्या आईला वयाच्या 35 व्या वर्षी, Multiple Sclerosis अर्थात मेंदू आणि मज्जापेशींच्या काठीण्यामुळे आणि नाशामुळे होणारा रोग झाला. त्यामुळे, काही वर्षातच आईच्या प्रेमाला पोरके व्हावे लागले.

वयाच्या 14 व्या वर्षापर्यंत, जोनला पुस्तके वाचायला मुळीच आवडत नव्हते. परंतु, तिच्या एका मैत्रिणीने तिला जादुगार आणि चेटकिण यावर आधारित एक पुस्तक वाचायला दिले. तेव्हापासून तिला वाचनाची गोडी लागली. पुढे याच गोडीने तिला इंग्लंडच्या राणीपेक्षाही अधिक श्रीमंत बनविले.

जोनचे पदवीपर्यंतचे शिक्षण इंग्लंड मध्ये झाले आणि 1990 मध्ये ती इंग्रजी अध्यापनासाठी पोर्तुगालला गेली. याच वर्षी एका रेल्वे प्रवासात जोन ला एक रहस्यमय पुस्तक लेखन करण्याची कल्पना सुचली आणि लगेचच लेखन देखील पूर्ण केले. आता ते प्रकाशित करण्यासाठी, प्रकाशकाचे उंबरे झिजवू लागली. बऱ्याच प्रकाशकांनी नकार दिला. याच दरम्यान, तिची भेट एक टीव्ही पत्रकार जॉर्ज अरांतेस यांच्यासोबत झाली. दोघांच्याही आवडीनिवडी सारख्याच. दोघांनी लग्न केलं. तिने एका मुलीला जन्म दिला. जितक्या जलद ते जवळ आले, तितक्याच जलद ते अलगही झाले. त्यांचा घटस्फोट झाला.

जोन पदवीनंतर सात वर्ष होऊनदेखील, स्वतःच्या पायावर उभी राहू शकली नव्हती. अशातच मुलीची जबाबदारीही तिच्यावरच येऊन पडली. तिने लिहलेली पुस्तके अजूनही प्रकाशित होऊ शकली नव्हती. त्यामुळे इंग्लंड सरकार देत असलेल्या बेरोजगार भत्त्यावर,तिला आपले जीवन व्यतित करावे लागले. त्यामुळे ती स्वतःला अपयशी समजू लागली होती.तिला या सर्व गोष्टींचा मानसिक त्रास झाल्याने, निद्रानाशासारखा रोग झाला.

अनेक समस्यांनी त्रस्त असूनही, तिने लेखनाचे काम सुरूच ठेवले. रात्रंदिवस लेखन केले. प्रकाशकांच्या दारोदार फिरली. प्रचंड धावाधाव केली. नावाजलेल्या 12 प्रकाशकांनी तिचे पुस्तक प्रकाशित करण्यास असमर्थता दर्शवली. तरीही तिने प्रयत्न सोडले नाहीत. 

30 जून 1997 हा दिवस जोनच्या आयुष्यातला सर्वोत्तम दिवस ठरला. कारण, याच दिवशी तिचं पहिलं पुस्तक ‘ Harry Potter and the Philosopher's Stone ’ प्रकाशित झाले. या पुस्तकाने विक्रीचे सर्व उच्चांक मोडले आणि जोनला यशाच्या शिखरावर नेऊन ठेवले. ती जोन म्हणजेच जे.के.रोलिंग होय.

जीवनात यशस्वी झालेल्या यशवंतांच्या जीवनावर ज्यावेळी आपण प्रकाश टाकतो, त्यावेळी एक गोष्ट प्रामुख्याने लक्षात येते की, संघर्ष केल्याशिवाय यश मिळत नाही. यशाचा मार्ग सहज, सोपा मुळीच नसतो. अनेक अडचणी,समस्या, त्रास सहन करूनही आपण आपल्या ध्येयापासून परावृत्त न होता, आपले काम सातत्याने सुरू ठेवले, तर आपल्याला यशस्वी होण्यापासून कोणीही रोखू शकणार नाही. संघर्ष केल्याशिवाय यशस्वी होता येत नाही. हाच बोध 'हॅरी पॉटर' च्या लेखिका जे. के. रोलिंग यांच्या संघर्षातून आपल्याला मिळते. 

रोलिंग यांनी हॅरी पॉटर या पुस्तकाचे एकूण 7 भाग लिहून प्रकाशित केले आहेत. त्यांच्या विक्रीतून त्या इंग्लंडच्या राणीपेक्षाही अधिक श्रीमंत बनल्या. शिवाय या मालिकेवर 8 चित्रपट तयार करण्यात आले आहेत. केवळ पुस्तकांच्या माध्यमातून अब्जाधीश बनलेल्या रोलिंग या जगातील एकमेव लेखिका आहेत. म्हणूनच, त्या एक यशवंत आहेत. 

उद्या पुन्हा भेटू एका नव्या यशवंतसह. तो पर्यंत नमस्कार. धन्यवाद!!!!!

यशवंत एक प्रेरणास्त्रोत भाग 84

🎯 *यशवंत - एक प्रेरणास्रोत*

🎯 *भाग - 84*

🎯 *श्री.संदीप पाटील,दुधगाव. 9096320023.*

एक नशेच्या आहारी गेलेल्या, वाया गेलेल्या अन् वयाच्या सतराव्या वर्षीच, गर्भवती बनलेल्या, एका आईच्या खडतर प्रवासाची, ही प्रेरणादायी कथा...

2 एप्रिल 1975 रोजी डायने एम आणि माइकल माल्लेट यांच्या पोटी तिचा जन्म झाला. बालपण अतिशय वाईट अनुभवांनी भरलेले. याकाळात शेजारी–पाजारी अन् नातेवाईकांनी तिच्यावर लैंगिक अत्याचार केले.

वयाच्या नवव्या वर्षी, तिला गायन आणि अभिनयात तिला आवड निर्माण झाली. दहाव्या वर्षापासून स्थानिक टी.व्ही. वर ती कार्यक्रम करू लागली. किशोर वयातच ती दारू आणि ड्रग्स च्या आहारी गेली. एकदा तर तिने नशेतच, शाळेतील काही वस्तू पेटवून दिल्या. यामुळे प्रशासनाने तिला शाळेतून निलंबीत केले. या प्रकारामुळे तिने पालकांचा विश्वास  गमावला. आपल्या चैनीसाठी तिने ड्रग्स ची विक्रीदेखील केली. 15 व्या वर्षी तिची भेट एका तरुणाशी झाली होती. दोघे प्रेमात आकंठ बुडाले. पण,नंतर तोही तिला सोडून गेला.

ती नैराश्याच्या गर्तेत सापडली. तिने स्वतःला ट्रक च्या समोर झोकून देऊन आत्महत्येचा प्रयत्न केला. परंतु, ती वाचली. स्वतःमध्ये परिवर्तन घडवून आणण्याची तिने तयारी केली. यासाठी तिने धर्मगुरूंचा सल्ला घेतला. धर्मगुरूंमुळे तिला जगण्याचे नवे बळ मिळाले. नवा आत्मविश्वास मिळाला.

सोडून गेलेला प्रियकर, काही दिवसांनी परत तिच्याकडे आला. पुन्हा एकदा दोघे प्रेमात आकंठ बुडाले. पण, हा आनंद, पाहिल्यासारखाच क्षणभंगुर ठरला. ती 17 व्या वर्षीच गर्भवती बनली. गर्भपात करणे आणि बाळाला जन्म देणे. या दोनच पर्यायांपैकी, तिने दुसरा निवडला आणि एका गोंडस मुलाला जन्म दिला. मुलाच्या जन्मानंतर लगेचच दोघेही पुन्हा विभक्त झाले. आता मुलाला पालनपोषणाची सर्वस्वी जबाबदारी, तिच्या एकटीवर आली होती. ती अधिक सजग अन् जबाबदार बनली. तिच्या मुलाला वयाच्या दुसऱ्या वर्षांपासूनच संगीतात गोडी निर्माण झाली. कधी तो गिटार वाजवायचा, तर कधी ड्रम. तिने त्याचे छंद जोपासले. तो 12 वर्षाचा असताना, त्याच्यातल्या उत्तम गायकाचा शोध तिला लागला. तिने त्याच्या या गुणाला प्रोत्साहन द्यायचं ठरवलं. तिला स्वतः गायनातील ज्ञान असल्याने, ती त्याचा घरातच गायनाचा सराव घेऊ लागली. मुलाला रेडिओ वर गाण्याची संधी मिळावी, म्हणून रेडियो स्टेशनच्या चकरा मारू लागली. पण, त्याचं वय पाहता त्याला नाकारलं जाऊ लागलं. तिने प्रयत्न करायचे थांबविले नाहीत.

विविध स्पर्धात सहभागी होण्यासाठी,ती मुलाला प्रोत्साहित करू लागली. त्याच्या गाण्याचे व्हिडिओ रेकॉर्डिंग करून  youtube  वर प्रसारित करू लागली. तो गोड गळ्याचा असल्याने, अल्पावधीतच त्याची गाणी आणि तो, दोन्ही लोकप्रिय झाली. आली. एका कंपनी सोबत, त्याचा करार झाला. त्याचा पहिला अल्बम प्रदर्शित झाला. त्याच्या आवाजात एव्हढी जादू होती कि, अल्पावधीतच तो स्टार झाला. तो स्टारगायक म्हणजेच जस्टीन बिबर आणि या जस्टीनचं करीयर अल्पावधीतच घडविणारी त्याची आई म्हणजेच पेट्रीसिया मॅल्लेट(बिबर).

पेट्रीसिया यांचा जीवनप्रवास अतिशय खडतर आहे. बालपणी झालेले अत्याचार, त्यातून लागलेली व्यसने, निर्माण झालेली बंडखोरी, अल्पवयात झालेले प्रेम, त्यातून आलेले मातृत्व आणि नवऱ्याने झटकलेली जबाबदारी, एकटं पालकत्व या सर्वातून मार्ग काढत त्यांनी आपल्या मुलाचं भविष्य घडविले आहे. मुलाचं करियर घडविताना, स्वतः चं  करियरदेखील घडविलं आहे. मुलाचं करियर घडविताना, स्वतः चं  करियरदेखील घडविलं आहे. त्या एक चित्रपट निर्मात्या,उत्तम लेखिका म्हणून सर्वश्रुत आहेत.

जीवनात आलेल्या अनेक कठीण प्रसंगापासून पळ काढण्यासाठी, लोकं व्यसनांचा, आत्महत्येचा मार्ग निवडतात. व्यसन आणि आत्महत्या हा समस्यांवरील पर्याय नाही. त्याच एक समस्या आहेत. ज्यावेळी जीवनाला एखादे ध्येय मिळते, तेंव्हा जगण्याला नवे बळ मिळते. व्यसन आणि आत्महत्येसारख्या, मैदान सोडण्यास भाग पडणाऱ्या समस्याच, आपोआप मैदान सोडून बाजूला होतात. आपण आपल्या जीवनाचे साध्य निश्चित केले पाहिजे. पेट्रीसिया यांना आपल्या मुलाच्या आणि त्याच्या करियरच्या निमित्ताने जीवनाला नवे साध्य मिळाले. त्यांच्या जगण्याला नवे बळ मिळाले. मुलाचं भविष्य घडविताना, त्यांनी स्वतः चं  भविष्यही घडविलं आहे. म्हणूनच त्या एक यशवंत आहेत.

जस्टीन बिबर चा संघर्ष वाचण्यासाठी या लिंक वर क्लिक करा.

https://sandeepbalgondapatil.blogspot.com/2018/12/41.html

यशवंत एक प्रेरणास्त्रोत भाग 83

🎯 *यशवंत - एक प्रेरणास्रोत*

🎯 *भाग - 83*

🎯 *श्री.संदीप पाटील,दुधगाव. 9096320023.*

एका देशाच्या 242 वर्षाच्या इतिहासात एकही महिला राष्ट्राध्यक्ष होऊ शकली नाही. अशा राष्ट्राचे राष्ट्राध्यक्ष बनण्याचे स्वप्नं, एका महिलेने पहिले. ती महिला कोण ?? तिचं स्वप्नं पूर्ण झालं का ? काय तिचा संघर्ष ?? तिचीच ही प्रेरणादायी कथा..

26 ऑक्टोबर 1947 रोजी, तिचा जन्म शिकागो येथील एका कापड व्यावसायिक पित्याच्या पोटी झाला. काही कारणाने तिच्या आईला तुरुंगवास झाला. अशातच आईवडिलांचा घटस्फोटही झाला. त्यामुळे ती आजीकडेच लहानाची मोठी झाली. अशा या खडतर परिस्थितीत तिला मोठा काळ व्यतित करावा लागला.

1973 साली, तिने वकिलीचे शिक्षण पूर्ण केले  आणि व्यवसायाला सुरूवात केली. मेहनतीच्या आणि बुध्दी कौशल्याच्या बळावर, अगदी थोड्या कालावधीत, ती एक यशस्वी वकील म्हणून नावारूपास आली. 1975 मध्ये तिने आपल्या कॉलेजच्या मित्रासोबतच प्रेमविवाह केला आणि आपल्या संसाराला सुरुवात केली. नवरा अतिशय हुशार आणि धोरणी होता. समाजकार्याची त्याला विशेष आवड होती आणि त्यामुळेच तो राजकारणात ओढला गेला. 

1978 मध्ये म्हणजेच वयाच्या अवघ्या बत्तीसाव्या वर्षी तिचा नवरा एका राज्याचा गव्हर्नर बनला. देशाच्या राजकारणात तिच्या पतीची कमान उंचावतच राहिली आणि त्यामुळेच ती सुद्धा राजकारणात ओढली गेली. 1992 साली देशाच्या राष्ट्राध्यक्षपदाची निवडणूक लागली. या निवडणुकीत तिने आपल्या पतीला निवडून आणण्यासाठी प्रचंड प्रयत्न केले. तिचा पती राष्ट्राध्यक्ष बनला. तिने 8 वर्ष त्या देशाची ती फर्स्ट लेडी म्हणून काम पाहिले. या आठ वर्षात तिचं काम उल्लेखनीय होतं.

2000 आणि  2006 मध्ये तिने सिनेटची निवडणूक जिंकली. देशाच्या राजकारण तिने आपली वेगळी छबी निर्माण केली. 2008 मध्ये देशाच्या राष्ट्राध्यक्षपदाची निवडणूक जाहीर झाली.  या निवडणुकीसाठी तिने आपली दावेदारी सिद्ध केली. प्रयत्नांची पराकाष्ठा केली. परंतु, उमेदवारी मिळविण्यात तिला अपयश आले.

2016 साली तिने पुन्हा आपली दावेदारी सिद्ध केली. यावेळी मात्र आपल्या पक्षाकडून  राष्ट्राध्यक्षपदाच्या निवडणुकीची उमेदवारी मिळविण्यात, ती यशस्वी झाली. त्या देशाच्या 242 वर्षाच्या इतिहासात पहिल्यांदाच, कोणत्याही पक्षाकडून एखाद्या महिलेला, राष्ट्राध्यक्षपदाच्या निवडणुकीची उमेदवारी मिळाली. ज्या देशात इतक्या प्रदीर्घ कालावधीनंतर एका महिलेला उमेदवारी मिळाली, तो देश म्हणजे अमेरिका आणि जिने ही उमेदवारी मिळविली, ती महिला म्हणजेच हिलरी क्लिंटन होय.

आपण मोठं स्वप्नं पहिलं पाहिजे. त्याचा पाठलागदेखील केला पाहिजे. तुम्ही गरीब आहात ? कि श्रीमंत?  पुरुष आहात ? कि स्त्री ? काळे आहात ? कि गोरे ? हे अडथळे तुमच्या यशाच्या आड कधीच येत नाहीत. हिलरी यांनी देखील एक मोठं स्वप्नं पाहिलं. त्याचा पाठलाग केला. त्यांच्या या स्वप्नांच्या आड, वरीलपैकी कोणताही अडथळा आला नाही.

2016 च्या निवडणुकीत हिलरी यांचा पराभव झाला. त्यांचे प्रयत्न कमी पडले. हे खरं. पण, या पराभवातही त्याचा विजय लपला आहे. हे ही तितकंच खरं आहे. अमेरिकेतील एखाद्या राजकीय पक्षाकडून राष्ट्राध्यक्ष पदाची उमेदवारी मिळविणाऱ्या, त्या पहिल्याच महिला आहेत. अमेरिकेसारख्या बलाढ्य देशाच्या राजकारणात, एका महिलेने मिळवलेले हे यश वाखाणण्याजोगे आहे. म्हणूनच, त्या एक यशवंत आहेत.

उद्या पुन्हा भेटू एका नव्या यशवंतसह. तो पर्यंत नमस्कार. धन्यवाद!!!!!

यशवंत एक प्रेरणास्त्रोत भाग 82

🎯 *यशवंत - एक प्रेरणास्रोत*
🎯 *भाग - 82*
🎯 *श्री.संदीप पाटील,दुधगाव. 9096320023.*

एक टेनिस खेळाडू बनविण्यासाठी, एका पालकांनी आपल्या गर्भातल्या बाळावर टेनिसचा गर्भसंस्कार केला. त्यांच्या पोटी मुलगी जन्माला आली. ती मुलगी टेनिस खेळाडू बनली का ? जिच्यावर गर्भ संस्कार झाले, ती महिला कोण ? गर्भसंस्काराचा फायदा झाला का ? तिला टेनिस खेळाचा चक्रव्यूह ' स्मॅश ' करता आला का ?  काय आहे तिचा संघर्ष ? जाणून घेऊ आजच्या भागात...*

अमेरिकेतील मिशिगन येथील आफ्रिकन– अमेरिकन असलेल्या, औरेसिन नामक स्त्री ला आई होण्याची चाहूल लागली होती. त्यावेळी पती रीचर्डने, गर्भात आकार घेणाऱ्या बाळाला, टेनिस खेळाडू बनवण्याचा निर्णय घेतला. यासाठी त्याने औरेसिनला, टेनिसवर आधारित पुस्तके आणून दिली. टेनिस सामान्यांचे व्हिडिओ दाखवले. यासोबतच, तिला टेनिस मॅच पाहण्याचा आग्रह देखील केला. रीचर्ड यांना वाटायचं की, गर्भातले बाळ आईच्या माध्यमातून टेनिसविषयी प्रेरित होईल आणि बाळाची टेनिस खेळाडू बनण्याची, वाट सोपी होईल.

26 सप्टेंबर 1981 रोजी, औरेसिनने एक मुलीला जन्म दिला. ती चार वर्षाची झाली, त्यावेळी तिच्या वडिलांनी, तिच्या हातात टेनिसचे रॅकेट दिले. आपल्या तीन बहिणींसोबत, ती टेनिस खेळू लागली. तिच्या वडिलांनी टेनिसच्या सरावावर अधिक भर दिला. तिच्यावरती केलेल्या संस्कारांचा, घेतलेल्या श्रमाचा परिणाम म्हणूनच, साडेचार वर्षाची असतानाच, तिने आपली पहिली स्पर्धा जिंकली. दहा वर्षाची होताहोता, तिने अनेक स्पर्धांमध्ये सहभाग घेवून, आपल्या कर्तृत्वाचा ठसा उमटविला. तिने वयाच्या तेराव्या वर्षापासून, कडक उन्हांमध्ये सहा–सहा तास सराव केला. याच खडतर सरावाने, तिच्या मजबूत बाहुंसारखाच, तिचा हेतू सुद्धा मजबूत बनला. ती वडिलांच्या कडक तालमीत तयार झाली.

1995 पासून तिने आंतरराष्ट्रीय टेनिसमध्ये, आपल्या करिअरला सुरुवात केली. त्यावेळी तिचा जागतिक क्रमवारीतील क्रमांक 304 होता. ती वर्षभरातच पहिल्या 100 मध्ये पोहोचली. तिच्या या कामगिरीने, संपूर्ण जगाचे लक्ष तिच्याकडे केंद्रित झालं. 2002 हे तिच्या आयुष्यातील सर्वोत्कृष्ट वर्ष राहिलं. याच वर्षी तिने सर्व सामने जिंकले आणि जागतिक क्रमवारीत पहिल्या स्थानावर विराजमान झाली. *2003 मध्ये, तिने वर्षभरातील सारे ग्रॅण्ड स्लॅम जिंकले आणि इतिहास बनवला. तिच्या या पराक्रमामुळे, तिला एक टोपणनाव मिळाले ' सेरेना स्लॅम '. ती ' सेरेना स्लॅम ' म्हणजेच सेरेना विल्यम्स होय.*

टेनिस आणि जीवन यात बरंच साम्य आहे. खेळातील प्रतिस्पर्धी म्हणजे एक संकटच. तो आपल्यासमोर वेगवेगळी आव्हानं उभी करत असतो. ती आव्हानं केवळ गर्भसंस्काराने, रंगरूपाने परतावून लावता येत नाहीत. त्यासाठी अंगी गुणवत्ता असावी लागते. ही गुणवत्ता सातत्याच्या आणि खडतर सरावाच्या संस्काराने निर्माण होते. सेरेनाने देखील पराभव आणि दुखापत, यातून येणारं मानसिक दडपण, नैराश्य यासारख्या समस्यांना ' स्मॅश ' करत, 39 वेळा ग्रॅण्डस्लॅम जिंकण्याचा पराक्रम करून, यशाचं शिखर काबीज केलं. तिने आपल्या मेहनतीच्या जोरावर, अमेरिकेला ऑलंपिक स्पर्धेत 4 सुवर्णपदकं मिळवून दिली आहेत. म्हणूनच, ती एक यशवंत आहे.*

उद्या पुन्हा भेटू एका नव्या यशवंतसह. तो पर्यंत नमस्कार. धन्यवाद!!!!!

यशवंत एक प्रेरणास्रोत भाग 81

🎯 *यशवंत - एक प्रेरणास्रोत*

🎯 *भाग - 81*

🎯 *श्री.संदीप पाटील,दुधगाव. 9096320023.*

देशातील लोकांना आपले मूलभूत अधिकार मिळवून देण्यासाठी, आपल्या पतीच्या अंतिम दर्शनासाठी जाणे टाळणाऱ्या एका महिलेचा प्रेरणादायी प्रवास आजच्या भागात आपण जाणून घेणार आहोत.

19 जून 1945 मध्ये तिचा जन्म, एका अशा पित्या च्या पोटी झाला, ज्याने त्या देशाला ब्रिटिश सरकारच्या राजवटीतून स्वातंत्र्य मिळवून दिले होते. म्हणून, तिच्या पित्याला, त्या राष्ट्राचा 'राष्ट्रपिता' असे संबोधले जायचे. देशाला स्वातंत्र्य मिळाल्यानंतर, लगेचच तिच्या वडिलांची हत्या करण्यात आली होती. त्यामुळे, देशासाठी त्यागाची, समर्पणाची शिदोरी तिला वडिलांकडून वारसा हक्काने मिळालेली होती. 

वडिलांच्या मृत्यूनंतर तिच्या आईला, त्या देशाच्या सरकारमध्ये स्थान मिळाले. भारत आणि नेपाळच्या राजदूत म्हणून, आईची नेमणूक केली गेली. आईबरोबर ती दिल्लीला आली आणि येथेच तिचं कॉलेजपर्यंतचे  शिक्षण झाले. याच काळात तिच्यावर गांधीजींच्या अहिंसात्मक विचारांचा प्रभाव पडला. गांधीजींच्या अहिंसात्मक विचारांची ती पाईक बनली. पुढे ती लंडनमधील ऑक्सफर्ड युनिव्हर्सिटीत शिकण्यासाठी गेली. शिक्षण पूर्ण झाल्यानंतर, तिने  संयुक्त राष्ट्रमध्ये काम करायला सुरुवात केली. येथेच तिची ओळख, भुतान देशाच्या डॉ. मायकल एरिस या तरुणाशी झाली आणि ओळखीचे रूपांतर लग्नात झाले. त्यांना दोन अपत्ये झाली. तिने पीएचडीदेखील पूर्ण केली. संसारात ती चांगलीच रमली होती. इथंपर्यंत सर्व काही ठीकठाक होतं. पण, नियतीच्या मनात मात्र वेगळंच काहीतरी होतं.

1988 साली तिची आई आजारी पडली. आईची देखभाल करण्यासाठी, ती आपल्या देशात परतली. याच काळात देशात प्रचंड अराजकता माजलेली होती. या देशातील लोकशाही संपुष्टात येऊन, लष्करी राजवट अस्तित्वात आली होती. ही एक प्रकारची हुकुमशाहीच. जनतेवर मोठ्या प्रमाणात बंधनं होती. इतकी वर्ष देशाच्या बाहेर राहिल्यामुळे, तिला याची जरादेखील खबर नव्हती. ज्यावेळी जाणीव झाली, त्यावेळी मात्र ती मोठ्या निश्‍चयाने उभी राहिली. आपल्या देशात लोकशाही राजवट असावी. यासाठी तिने प्रयत्न सुरु केले. तिने राजकारण टाकलेलं, ते पहिलं पाऊल होतं. पण, राजकारणातल्या तिच्या या पावलाने तिच्या वाट्याला खुप मोठा संघर्ष येणार होता. याची जरासुद्धा कल्पना तिला नसावी. तिनं मोठं जनआंदोलन उभारलं. या आंदोलनाला त्या देशातील लोकांचा खूप मोठा पाठिंबा मिळाला. पण, लष्कराने तिचे आंदोलन चिरडण्यासाठी, तब्बल दहा हजार आंदोलकांची कत्तल केली. घडलेला प्रकार तिच्यासाठी धक्कादायक होता. 

या हत्याकांडासोबतच, 1989 साली लष्कराने तिला नजरकैदेत ठेवले. एक-दोन वर्षे नाही, तर तब्बल वीस वर्षे, ती लष्कराच्या नजरकैदेत होती. 1990 साली या देशात निवडणुका जाहीर झाल्या. तिच्या पक्षाला 80 टक्के जागा मिळाल्या. परंतु, लष्करप्रमुखाने निवडणूकच रद्द करून टाकली. या काळात तिला तिच्या नवर्‍याला सुद्धा भेटण्याची परवानगी नव्हती. 1995 पर्यंत त्यांना फक्त पाच वेळाच आपल्या नवर्‍याला भेटता आले. नवऱ्याचा मृत्यू झाला, त्यावेळी तिला त्याचे अंतिम दर्शन सुद्धा घेता आले नाही. लष्कराने तिला अंतिम दर्शन घेण्यासाठी देशाबाहेर जाण्याची परवानगी दिली खरी, पण पुन्हा परत न येण्याची अट तिच्यासमोर ठेवल्याने, नाईलाजाने तिने पतीच्या अंतिम दर्शनासाठी न जाण्याचा निर्णय घेतला. तिच्यासाठी भावनेपेक्षा कर्तव्य महत्वाचे होते. तिच्यासाठी देश महत्वाचा होता. देशातील नागरिकांना न्याय मिळवून देणे. ती तिचे कर्तव्य समजत होती. 

2010 हे वर्ष तिच्यासाठी आणि देशासाठी खूप महत्वाचं होतं. या देशात निवडणुका जाहीर झाल्या. लोकशाहीसाठी ही सुखद गोष्ट होती. या निवडणुकीत त्या विजयी झाल्या. परंतु तिच्या पक्षाला कमी जागा मिळाल्याने, ती विरोधी बाकावर बसली. 2015 साली मात्र ती यशस्वी झाली. देशात लोकशाही अस्तित्वात आली. तिचं स्वप्नं पूर्ण झालं. ती पंतप्रधान बनली. ज्या देशात 1962 पासून लष्करी राजवट लागू होती, तो आपला शेजारी देश म्हणजे म्यानमार आणि देशाला लोकशाही व्यवस्था देण्यासाठी, 25 वर्षे संघर्ष करणारी, ती महिला म्हणजेच आन सान सू की होय.

ध्येयप्राप्तीचा मार्ग सोपाही नाही आणि अवघडही नाही. वाटेत अनेक अडचणी,अडथळे येत असतात. वेळोवेळी भावनिक गुंताही आडवा येत असतो. या मार्गावरून माघारी फिरण्यासाठी, बरीच प्रलोभनं दाखविली जातात. पण, या साऱ्या बाबींमुळे  परावृत्त न होणारी व्यक्तीच यशस्वी होऊ शकते. याचं मूर्तीमंत उदाहरण म्हणजेच आन सान सू की होय. त्या ध्येयप्राप्ती होईपर्यंत, आपल्या मार्गापासून परावृत्त झाल्या नाहीत. वीस वर्षे नजरकैद सहन करून, त्यांनी अहिंसेची कास कधीच सोडली नाही. म्हणूनच, त्यांना शांततेचे नोबेल पारितोषिक मिळाले आहे. म्हणूनच, त्या एक यशवंत आहेत.