यशवंत - एक प्रेरणास्रोत भाग 29

बालपण म्हणजे एक सुवर्णकाळ. प्रत्येक व्यक्तीची बालपणीची एखादी विशेष अशी आठवण असतेच. माझ्या ही अनेक आहेत. त्यांपैकीच एक आजच्या भागाचे लेखन करत असताना मला आठवली. एकदा मी यात्रेत फिरायला गेलो होतो. फिरता फिरता मी एका पोस्टर च्या स्टॉलवर आलो. वेगवेगळी पोस्टर पाहताना माझी नजर एका पोस्टरवर पडली. मला ते पोस्टर खूप खूप आवडलं. मी ते खरेदी केलं आणि घराच्या भिंतीवर लावलं. ते पोस्टर होतं एका बॉडीबिल्डरचं. त्याचं ते पिळदार शरीर पाहून,त्याच्यासारखी बॉडी बनवायचं स्वप्नं मी रंगवू लागलो. रोज व्यायामाला जाऊ लागलो. पण,काही दिवसात मी व्यायामाचा नाद सोडला. पण,आजच्या यशवंतानं मात्र माझ्यासारखा नाद सोडला नाही. त्याच्या मेहनतीच्या जोरावर आज तो एक यशवंत आहे. तो यशवंत कोण? हे जाणून घेऊ आजच्या भागात.. चला तर मग..

ऑस्ट्रियासारख्या छोट्याशा देशात त्याचा जन्म झाला. वडील कडक शिस्तीचे पोलिस. पण,काही दिवसांतच त्यांना नोकरी गमवावी लागली. नुकतंच दुसरं महायुद्ध संपलं होतं आणि भयानक वाईट अवस्था निर्माण झाली होती.

त्याला फुटबॉल आणि चित्रपट खुप आवडायचे. 'रेज पार्क' नावाचा प्रसिद्ध बॉडीबिल्डर,अभिनेता त्याला खुप आवडायचा. त्याच्या सारखा अभिनेता बनण्याचं त्यानं स्वप्नं पाहिलं होतं. एक दिवस त्याच्या फुटबॉल प्रशिक्षकांनी सर्वांना जिम दाखवायला नेलं. जिम आणि  जिममध्ये व्यायाम करणारे तरुण,त्यांची शरीरयष्टी पाहून तो भारावून गेला. त्याने आपल्या प्रशिक्षकांना सांगितले कि,"मला जिममध्ये व्यायाम करून बॉडीबिल्डर बनायचं आहे. "प्रशिक्षकांनी फुटबॉल आणि जिम यांपैकी एक निवडायला सांगितलं.त्यानं ' जिम ' निवडलं. त्यावेळी त्याचं वय होतं 14 वर्षं.

पण, खरी अडचण होती वडिलांची. 'मुलानं सैन्यात भरती व्हावं.' ही वडिलांची इच्छा. शिवाय, बॉडीबिल्डिंग ला त्याकाळी विशेष महत्त्व नव्हते. हा,ना करता करता वडिलांनी परवानगी दिली. तो व्यायाम करू लागला. सुट्टीच्या दिवशीही तो जबरदस्तीने जिम सुरू करायला लावायचा.

वयाच्या अठराव्या वर्षी देशाच्या नियमानुसार त्याला सैन्यात भरती व्हावं लागलं. एका शरीरसौष्ठव स्पर्धेत सहभागी होण्यासाठी तो ट्रेनिंग सेंटर मधून पळून गेला आणि त्यानं त्या स्पर्धेत पहिला नंबर मिळविला.

तेथून त्यानं मागे वळून पहिलंच नाही. तो ' मि.युनिव्हर्स ' झाला. वयाच्या 23 व्या वर्षी तो सर्वात तरुण ' मि.ऑलंपिया ' बनला. सलग पाचवेळा जिंकला. खुप प्रसिद्ध झाला. त्याला चित्रपटात काम करण्याची संधी मिळाली. त्याचं स्वप्नं पूर्णत्वास आलं. कठोर मेहनतीच्या बळावर तो मोठा अभिनेता बनला. त्याला ' टर्मिनेटर ' म्हणून ओळखलं जाऊ लागले. तो टर्मिनेटर म्हणजेच ' अर्नोल्ड श्वार्ज़नेगर ' होय.

काही माणसांची ओळख ते करत असलेल्या कामाने, व्यवसायाने किंवा त्यांना मिळालेल्या पदाने होत असते. पण,अर्नोल्ड हे एकमेव व्यक्ती असे आहेत कि, त्यांच्यामुळे ' बॉडी बिल्डिंग ' ला ओळख प्राप्त झाली. म्हणूनच अर्नोल्ड श्वार्ज़नेगर एक यशवंत आहेत.

आपण पाहिलेल्या स्वप्नांचा पाठलाग करण्यासाठी, जर आपण कठीण परिश्रम घेतले तर आणि तरच आपली स्वप्नं पूर्ण होऊ शकतात. याचा प्रत्यय अर्नोल्ड श्वार्ज़नेगर यांच्या प्रवासातून येतो.

यशवंत - एक प्रेरणास्रोत भाग 50

आयुष्य म्हणजे संघर्ष आणि संघर्ष म्हणजेच आयुष्य. संघर्ष काहीजणांना जन्माला आल्यानंतर करावा लागतो. तर काहीजणांच्या संघर्षाची सुरुवात आईच्या गर्भातच होते. पण,तरीही काही लोकं संघर्ष करतात,संकटावर मात करून स्वतःचा वेगळा ठसा उमटवतात. मग,त्यांचा जीवनप्रवास आपल्यासाठी प्रेरणादायी होऊन जातो. आज एका अशा यशवंताचा प्रवास आपल्यासमोर मांडणार आहे कि, ज्याचा संघर्ष पाहिल्यावर आपण आपल्या आयुष्यातील संकटांमुळे कधीच निराश होणार नाही. आपण आपल्या जीवनाकडे अधिक सजगपणे पाहायला लागू. चला तर मग जाणून घेऊ आजच्या यशवंताबद्दल....

तो ऑस्ट्रेलियातला.जन्माला आला तेव्हा त्याला हात आणि पाय दोन्हीही नव्हते. त्याला आयुष्य जगण्यासाठी संघर्षाशिवाय पर्यायच नव्हता. बरं,हा संघर्ष केवळ शारीरिक नव्हता. तर मानसिकही होता. परिसरातील आणि शाळेतील मित्रांच्या थट्टेचा तो विषय बनला. त्याच्या व्यंगावर होणारे विनोद आणि कुत्सित हसणे, यामुळे तो पार वैतागून गेला होता. त्याने आपलं आयुष्य संपविण्याचा निर्णय घेतला. त्यानं आत्महत्येचा प्रयत्न देखील केला. पण,तो सपशेल अपयशी ठरला.

या प्रसंगातून तो कसाबसा सावरला. एकेदिवशी एका वृत्तपत्रातील बातमीने त्याचे लक्ष वेधले. एक अपंग व्यक्ती आपल्या अपंगत्वावर मात करून कसा यशस्वी झाला? याची ती बातमी होती. त्या बातमीने त्याच्यातील नैराश्य नाहीसे झाले. त्याचा आत्मविश्वास वाढला. त्याने आपल्यातील 'बेस्ट' चा शोध घेतला. आणि वयाच्या 17 व्या वर्षीच त्याने चर्च मध्ये भाषण दिले. तिथून त्याने मागे वळून पाहिलेच नाही. वयाच्या 20व्या वर्षी तो जगातील एक प्रसिद्ध प्रेरणादायी वक्ता बनला. तो प्रसिद्ध प्रेरणादायी वक्ता म्हणजेच निकोलस वुजीसिक.

आपल्या अपंगत्वावर मात करणारा निक पोहणे,फुटबॉल खेळणे,चित्र काढणे,मासे पकडणे,संगणक चालविणे यासारख्या अनेक गोष्टी लिलया करू शकतो. व्याख्याने देण्यासाठी तो आजवर 60 पेक्षा अधिक देश फिरला आहे. म्हणूनच तो एक यशवंत आहे.

जी लोकं आपल्या आयुष्यातील बारीकसारीक गोष्टींबद्दल तक्रार करत असतात. त्या सर्वांसाठी निक चा हा प्रवास, एक चपराक आहे. शिवाय ज्या अपंग व्यक्ती आपल्या वाट्याला आलेल्या अपंत्वामुळे स्वतःला आणि नशिबाला कोसत असतात. आपल्या जीवनात करण्यासारखं काहीच नाही. असं मानत असतात. त्या सर्वांसाठीच निक चा हा प्रवास दिशादर्शक आणि प्रेरणादायी असा आहे. 

जगात अशक्य असं काहीच नसतं. याचा शोध निकच्या प्रवासातून लागतो. त्याच्यातून बोध घेऊया आणि यशवंत होऊया.

ही पोस्ट आवडल्यास आपल्या प्रतिक्रिया जरूर कळवा आणि नावासह शेयर करा.

Please Follow My Blog.

यशवंत - एक प्रेरणास्रोत भाग 49

एका 28 वर्षाच्या तरुण आणि यशस्वी बॉक्सरने 40 वर्षाच्या,निवृत्त झालेल्या बॉक्सरला लढाईसाठी खुलं आव्हान दिलं. 40 वर्षाच्या त्या बॉक्सरसाठी हा सामना खुप प्रतिष्ठेचा होता.कारण,तो आजपर्यंत सलग 49 सामने जिंकला होता.तो अपराजित होता. या सामन्यावर सगळ्या जगाचे लक्ष लागून राहिले होते. काय झाले असेल त्या सामन्यात?कोण जिंकलं असेल?काय झालं असेल त्या 40 वर्षाच्या बॉक्सरचे?तो 40 वर्षाचा बॉक्सर कोण?जास्त उत्सुकता ताणणार नाही. चला तर मग.जाणून घेऊ आजच्या यशवंताबद्दल.

वयाच्या 7 व्या वर्षीच त्याने बॉक्सिंग चे ग्लोव्हज हातात चढवले होते. कारण, त्याचे वडील एक बॉक्सर होते. सर्वकाही ठीक चालले होते. तोच त्याचा मोठा भाऊ आणि वडील अंमली पदार्थांची विक्री करताना पोलिसांना सापडले. हे कमी कि  काय? त्याची आई देखील अंमली पदार्थाच्या अधीन गेली होती. ती ही पोलिसांच्या ताब्यात.तुरुंगात. आता त्याच्या जीवनात संपुर्ण अंधारच निर्माण झाला. पण,अंधारानंतर उजेड ठरलेलाच असतो. असचं काहीसं त्या बॉक्सर च्या बाबतीतही घडलं. त्याच्या आजीनं त्याचा सांभाळ केला आणि बॉक्सिंगसाठी प्रेरणा दिली.

त्यानं घाम गाळायला सुरुवात केली आणि वयाच्या 15 व्या वर्षीच त्याने अमेरिकेतील मानाच्या बॉक्सिंग स्पर्धेत, आपल्यापेक्षा अनुभवाने आणि वयाने थोर असलेल्यांना पराभूत करून आपला ठसा उमटवला. एव्हढचं नाही तर त्याने बॉक्सिंग स्पर्धेतील मानाचा असा "गोल्डन ग्लोव्हज पुरस्कार" ही मिळवला. त्याच्या यशाची कमान चढतीच राहिली. वयाच्या 38 व्या वर्षी तो निवृत्त झाला.

2017 साली कॉर्नर मॅगरेग्रोर या नावाजलेल्या 28 वर्षीय तरुण बॉक्सरने ललकारले. तेंव्हा या 40 वर्षाच्या बॉक्सरने ते आव्हान स्वीकारले. त्याला पराभूत केले आणि 3 हजार कोटी रुपयांचे बक्षीस ही जिंकले. तो अपराजित बॉक्सर म्हणजेच फ्लॉइड मेवेदर होय.

कॉर्नर मॅगरेग्रोर चे या सामन्यात फारसे नुकसान झाले नसावे. पण, मेवेदरचे खुप नुकसान झाले असते. त्याला अपराजित राहता आले नसते. यासाठी त्याने खुप घाम गाळला. आपले संपूर्ण कौशल्य पणाला लावले आणि तो अजिंक्य ठरला.  म्हणूनच, तो एक यशवंत आहे.

' अपराजित राहणं ' हा नशिबाचा भाग नाही. तर तो कर्तृत्वाचा भाग आहे. संकटांना आपल्यावर त्यानं कधी 'हावी' होऊ दिले नाही. आपल्या समोर आलेल्या संकटाना ' नॉक आऊट ' केलं. आपण ही आपल्या समोरील संकटांना 'हावी' होऊ न देता 'नॉक आऊट' करूया. पण, अपराजित राहण्यासाठी मेवेदरने किती घाम गाळला असावा ? याचा शोध नक्की घ्या. बोध घ्या आणि यशवंत व्हा.

ही पोस्ट आवडल्यास आपल्या प्रतिक्रिया जरूर कळवा आणि नावासह शेयर करा.

Please Follow My Blog.

यशवंत - एक प्रेरणास्रोत भाग 48

एका परदेशी युवकाला एव्हरेस्ट शिखर सर करायचं होतं.आपलं स्वप्नं पूर्ण करण्यासाठी भारतीय सैन्य दलात भरती व्हायचं होतं.पण,राजनैतिक कारणाने त्याला भारतीय दाखल होता आले नाही.पण,काही दिवसांतच तो ब्रिटनच्या सैन्य दलात भरती झाला.खडतर प्रशिक्षणातून जीवन जगण्यासाठी तग धरून येण्याची कला तो तिथेच शिकला.तो एका लष्करी ऑपरेशनमध्ये सहभागी झाला.पाच हजार फुटावरून एका पॅराशुट च्या सहाय्याने उडी मारताना त्याचा पॅराशुट व्यवस्थितपणे उघडलाच नाही.त्या अपघातात त्याचा पाय मोडला.डॉक्टरांनी सांगितले कि, "हा स्वतःच्या पायावर उभं राहू शकणार नाही.हा चालूच शकणार नाही." पुढे त्या तरुणाचे काय झाले?त्याने त्याचं स्वप्नं पूर्ण केलं का?तो तरुण कोण?जाणून घेऊ आजच्या भागात.चला तर मग...

7 जून 1974 साली जन्मलेला एक मुलगा लहानपणापासूनच अत्यंत हुशार आणि धाडसी.कराटे स्पर्धेत त्याने black बेल्ट मिळविला होता.अपघातात त्याचा पाय मोडल्याने,तो स्वतःच्या पायावर नीट उभं राहू शकणार नसल्याचे,चालू शकणार नसल्याचे डॉक्टरांनी सांगितले होते.पण,तो प्रचंड जिद्दी होता.त्याची इच्छाशक्ती दुर्दम्य होती.त्याने एव्हरेस्टचे एक चित्र आपल्या खोलीत लावले अन तासनतास तो त्याच्याकडे पाहू लागला.आपलं स्वप्न पुन्हापुन्हा पाहू लागला.काही दिवसातच तो स्वतःच्या पायावर उभं राहू लागला,चालू लागला आणि पळू देखील लागला.वयाच्या 23 व्या वर्षी त्याने एव्हरेस्ट शिखर सर केले.सर्वात तरुण गिर्यारोहक बनल्याने त्याची नोंद गिनीज बुक ऑफ वर्ल्डमध्ये करण्यात आली.अपघात आणि एव्हरेस्ट शिखर सर करताना आलेल्या अडचणी आणि चुकातून तो बरेच काही शिकला.जे आपल्या नशिबी आले ते इतरांच्या नशिबी येऊ नये.यासाठी त्यानं कठीण प्रसंगात जीव कसा वाचवायचा? आणि तग धरून कसं राहायचं? याचा सल्ला जगाला देण्याचे ठरवले आणि यातूनच डिस्कवरी चॅनेलवर जन्माला आली एक टी.व्ही.मालिका.त्याचं नाव आहे मन वर्सेस वाईल्ड आणि त्याचा हिरो म्हणजे बेयर ग्रील्स.

रणरणतं वाळवंट असो किंवा हिमच्छादित प्रदेश.घनदाट जंगल असो किंवा समुद्रातील वादळ.यासारख्या विपरीत परिस्थितीशी सामना करण्यास ग्रील्स नेहमी तयार असतो.म्हणूनच ते एक यशवंत आहे.

परिस्थिती कितीही विपरीत असू द्या.त्याच्याशी लढायचं कसं? आणि त्याला जिंकायचं कसं?याचा शोध ग्रील्स च्या जीवनप्रवासातून लागतो.त्याचा बोध घेऊ.यशवंत होऊ.

ही पोस्ट आवडल्यास आपल्या प्रतिक्रिया जरूर कळवा आणि नावासह शेयर करा.

Please Follow My Blog.

यशवंत - एक प्रेरणास्रोत भाग 47

4 जुलै 1976 चा दिवस. अमेरिका आपला 200 वा स्थापना दिवस साजरा करत होता. सगळीकडे आनंदीआनंद होता. मुलांच्या हॉस्टेलवर फोनची घंटी वाजली. फोन एका इस्राईली तरुणासाठी  होता. तिकडून त्याला सांगण्यात आले कि, त्याचा भाऊ दहशतवादयांविरुद्ध एका मिशनमध्ये शहीद झाला आहे. त्याला ती वेदना सहन झाली नाही आणि त्याने एक पण केला. तो पण कोणता? पण करणारा तो तरुण कोण? त्याचा पण पूर्ण झाला का? जाणून घेऊ आजच्या भागात. चला तर मग....

1972 चा काळ. एक तरुण सैन्यात देशाची सेवा करत असताना जखमी झाला. त्या जीवघेण्या प्रसंगातून तो सहीसलामत बाहेर पडला.बमग तो तरुण सैन्यातील सेवा संपल्यावर पुढील शिक्षणासाठी अमेरिकेला गेला. 4 जुलै1976 ला भाऊ शहीद झाल्याचे त्याला समजले. त्याचे अंतिम दर्शन घेताना त्याने पण केला कि, "तुझे बलिदान वाया जाऊ देणार नाही." त्याने आपल्या भावाच्या स्मरणार्थ दहशतवादविरोधी संस्था स्थापन केली.

अमेरिकेत त्याला इस्राईलच्या राजदूत कार्यालयात काम करण्याची संधी मिळाली. त्याने या संधीचे सोने केले. 1996 साल त्याच्यासाठी एक नवी संधी घेऊन उजाडले. पंतप्रधानपदाची निवडणूक जाहीर झाली. त्याने आपली दावेदारी सिद्ध केली आणि तो इस्राईलचा सर्वात तरुण पंतप्रधान बनला. तो इस्राईलचा सर्वाधिक तरुण पंतप्रधान म्हणजेच बेंजामिन नेत्यान्याहू.

बेंजामिन नेत्यान्याहू यांच्या नेतृत्वाखाली इस्राईल जगातील सर्वाधिक शक्तिशाली असणाऱ्या आठ देशांच्या यादीत समावेशीत आहे. म्हणूनच ते एक यशवंत आहेत.

आयुष्यात येणाऱ्या संकटांना घाबरलं की, ते अधिकच घाबरवतात. त्या संकटांचा सामना केला की,ती नाहीशी होतात. खांद्याला लागलेली गोळी आणि भावाचा मृत्यू या प्रसंगांना नेत्यान्याहू घाबरले नाहीत. हाच बोध त्यांच्या प्रवासातून घेऊया.यशवंत होऊया. 

यशवंत - एक प्रेरणास्रोत भाग 46

ब्राझील एक बलाढ्य देश. या देशाने जगाला अनेक दिग्गज फुटबॉलपट्टू दिले आहेत. या देशाच्या फुटबॉल संघाने 5 वेळा विश्वचषक जिंकला आहे. पण,या देशाचे एक स्वप्न गेली 116 वर्षे अपूर्ण होतं. ते स्वप्नं एका रायझिंग स्टार ने पूर्ण केले.ते स्वप्नं नेमके कोणतं ? आणि तो रायझिंग स्टार कोण ?जाणून घेऊ आजच्या भागात. चला तर मग..

त्या रायझिंग स्टार चा जन्म अत्यंत गरीब आणि झोपडपट्टीत राहणाऱ्या, एका फुटबॉल वेड्या व्यक्तीच्या कुटुंबात झाला. वडिलाचे आणि त्याचे नाव एकच. लोक बापाला सिनियर आणि पोराला ज्युनिअर म्हणायचे. सिनियर खूपच गरीब. घरात कमावणारा एकच आणि खाणारे अर्धा डझन. अभ्यास करायला गेला, तर लाईट नाही आणि झोपायला गेला, तर एक गादी अन झोपणारी चार.ही अशी अवस्था. पण,विलक्षण अवस्थेत सिनियर ने ज्युनिअर ला फुटबॉलपट्टू करण्याचा विडा उचलला होता. त्यासाठी सिनियर ने जीवाचे रान केले. बापाच्या कष्टाचे पोरानं चीज केलं. अन वयाच्या 10 व्या वर्षीच तो एका खाजगी क्लब ला जोडला गेला. त्याचा खेळ बहरू लागला. वर्षभरातच त्याची निवड सिनियर संघात झाली. वयाच्या 14व्या वर्षीच साऱ्या जगाची नजर ज्युनिअर वर खिळली. स्पेन ने ज्युनिअर ला खरेदी करण्याचा प्रस्ताव दिला. पण,ज्युनिअर ने देशप्रेमखातर तो नाकारला. पुढे काही कालावधीनंतर त्याची निवड ब्राझील च्या मुख्य संघात झाली. आपल्या खेळाच्या जीवावर तो काही वर्षांतच संघाचा कर्णधार बनला आणि 116 वर्षे अपूर्ण असलेलं ऑलम्पिक स्पर्धेतील सुवर्णपदकाचं स्वप्नं त्यानं पूर्ण केलं. तो रायझिंग स्टार म्हणजेच नेमार ज्युनिअर.

झोपडपट्टीसारख्या नकारात्मक वातावरणात वाढलेला, गरिबीमुळे तडजोड करावी लागलेला नेमार आपल्या गुणवतेच्या आणि कौशल्याच्या जोरावर यशाच्या शिखरावर विराजमान झाला. आपली जिद्द आणि मेहनतीच्या जोरावर तो आपल्या देशाचे, आपल्या वडिलांचे स्वप्नं पूर्ण करू शकला. म्हणूनच तो एक यशवंत आहे.

माणूस ज्या वातावरणात जन्माला येतो, वाढतो, त्या वातावरणाचा प्रभाव त्याच्यावर पडतोच.  कोकिळेच्या घरट्यात कावळ्याचे पिल्लू वाढले, तर ते कोकिळेसारखेच गाईल. पण, कावळ्याच्या सहवासात कोकिळेचे पिल्लू वाढले, तर मात्र ते कावळ्यासारखेच गाऊ लागेल. नेमकं आपण कोणाच्या सहवासात आहोत? कावळ्याच्या की कोकिळेच्या ? याचा शोध घ्या. बोध घ्या आणि यशवंत व्हा.

यशवंत - एक प्रेरणास्रोत भाग 45

महाविद्यालयात शिकत असताना एका मित्राने त्याला प्रश्न विचारला. " तुझं लक्ष्य काय आहे ? " यावर तो म्हणाला " वयाच्या तिसाव्या वर्षापर्यंत लक्षाधीश होण्याचं माझं लक्ष्य आहे." यावर तो मित्र त्याच्यावर हसला. त्या तरुणाचे लक्ष्य पूर्ण झाले का ?  महाविद्यालयात शिकत असतानाच आपले लक्ष्य ठरविणारा तो तरुण कोण ? असा प्रश्न तुम्हांला पडला असेलच.. काय त्याचा संघर्ष ?? जाणून घेऊया आजच्या भागात. चला तर मग.

28 ऑक्टोबर 1955 रोजी वॉशिंग्टन येथे पेशाने वकील असलेल्या वडिलांच्या आणि बँकेत संचालिका असलेल्या आईच्या पोटी, एका उच्च -मध्यम वर्गीय कुटुंबात त्याचा जन्म झाला. 

तो लहानपणापासूनच प्रचंड हुशार. इतका की त्याने हायस्कूल परीक्षांमध्ये 1600 पैकी 1590 गुण मिळविले होते. त्याला संगणकाची प्रचंड आवड. तो त्याच्या आवडीचा विषय. 

संगणकाची प्रत्येक गोष्ट जाणून घेण्याची त्याला उत्सुकता असायची. संगणका विषयी त्याला अनेक प्रश्न पडायचे. त्याचे कामकाज कसे चालते ?  हे जाणून घेण्याची त्याला प्रचंड ओढ असायची. म्हणून तासनतास तो संगणकावर काम करत असायचा.

वयाच्या केवळ पंधराव्या वर्षीच त्याने आपल्या मित्राच्या मदतीने एक सॉफ्टवेअर तयार केले आणि याबद्दल त्याला खूप पैसे मिळाले. 

संगणक क्षेत्रात असलेल्या संधीची जाणीव वयाच्या पंधराव्या वर्षीच झाल्यावर, सतराव्या वर्षीच स्वतःची कंपनी स्थापन करण्याचा विचार त्याने आपल्या कुटुंबियांना सांगितला. परंतु, मुलाने आपल्यासारखेच वकील व्हावे. असा वडिलांचा हट्ट. त्यामुळे त्याने तो विचार काही काळासाठी मनातून काढून टाकला. वडिलांच्या इच्छेखातर त्याने हॉवर्ड विद्यापीठात वकिली शिक्षणासाठी प्रवेश घेतला खरा परंतु, त्याच्या मनातील सुप्त इच्छा त्याला गप्प बसू देत नव्हती. वकिलीचे शिक्षण घेण्यापेक्षा, संगणकाबद्दल अधिक जाणणे. त्याला आवडे. हार्वर्ड विद्यापीठात देखील त्याने आपली आवड जपली. विद्यापीठातील संगणक कक्षात तो दिवस-दिवस बसून आपले काम करायचा. 

एकेदिवशी त्याला एका मित्राने विचारले, " तुझं लक्ष्य काय आहे ? " यावर तो म्हणाला " वयाच्या तिसाव्या वर्षापर्यंत लक्षाधीश होण्याचं माझं लक्ष्य आहे." यावर तो मित्र त्याच्यावर हसला आणि निघून गेला. या प्रसंगात त्याने स्वतःचे खच्चीकरण होऊ दिले नाही. 

1974 साली वयाच्या 19 व्या वर्षी त्याच्यासमोर एक संधी चालून आली. संधी होती एका कंपनीसाठी, संगणकाला चालविणारे सॉफ्टवेअर विकसित करण्याची. त्याने आपल्या मित्राच्या मदतीने, दिवसरात्र मेहनत करून केवळ दोन महिन्यातच संगणकासाठी सॉफ्टवेअर विकसित केले. तो या प्रयत्नांत यशस्वी झाला. या बदल्यात त्याला खूप पैसे मिळाले. 

हा त्याच्या जीवनातील अतिशय महत्त्वाचा क्षण होता. त्याने निर्णय घेतला, ' कधीच न थांबण्याचा.' सतराव्या वर्षी मनी असलेला विचार, प्रत्यक्षात आणण्यासाठी त्याने आपले शिक्षण अर्ध्यातच सोडून, आपल्या मित्राच्या मदतीने वयाच्या विसाव्या वर्षी संगणकाला चालविणारे सॉफ्टवेअर विकसित करण्याची कंपनीची स्थापना केली. इथून त्याने मागे वळून पाहिलेच नाही. 

या कंपनीच्या माध्यमातून त्याने प्रचंड पैसा मिळवला. वयाच्या तिसाव्या वर्षी तो कोट्याधीश झालाच शिवाय, वयाच्या अडतीसाव्या वर्षी तो जगातील सर्वात श्रीमंत व्यक्ती बनला. जवळजवळ चौदा वर्षे तो जगातील सर्वाधिक श्रीमंत व्यक्तींच्या यादीत पहिल्या स्थानावर विराजमान होता. तो धनाड्य व्यक्ती म्हणजेच बिल गेट्स होय.  

" बिल गेट्स यांना एक देश म्हणून मानले गेले, तर ते जगातील ३७ व्या क्रमांकाचे श्रीमंत देश ठरेल." "बिल गेट्स दर सेकंद सात हजार रुपये कमावतात." वरील विधाने

कदाचित  रंजक वाटत असतील. पण, तितकेच ती खरी देखील आहेत. हे सत्यात उतरवण्यासाठी दिवस रात्र एक करून, भविष्यातील आव्हाने जाणून घेवून , व्यवसायातील चढ-उतार, तीव्र स्पर्धा यासारख्या आव्हानांना सामोरे जात, प्रचंड मेहनत घेऊन मायक्रोसॉफ्ट कंपनी उभी केली आहे. म्हणूनच ते एक यशवंत आहेत.

ज्या गोष्टीत आपल्याला विशेष आवड आहे. त्याच गोष्टीसाठी सर्वाधिक वेळ देणे आणि इतर काय म्हणतात ? याचा विचार न करता, आपल्या आवडीच्या क्षेत्रातच, स्वतःचे अस्तित्व निर्माण करणे. मोठा विचार करून, आपले लक्ष्य निश्चित करणे आणि लक्ष्य प्राप्त होईपर्यंत अभ्यास आणि मेहनत करणे. हाच यशस्वी होण्याचा मार्ग आहे. कट्ट्यावर बसून, मोबाईल मध्ये डोकं घालून, गेम खेळत बिल गेट्स होता येत नाही. हे नक्की. 

धन्यवाद,

श्री संदीप पाटील, दुधगाव.

9096320023.

कृपया Blog वर आपल्या प्रतिक्रिया कळवा आणि आवडल्यास Blog ला fallow करा.

यशवंत - एक प्रेरणास्रोत भाग 44

संपूर्ण जगात सर्वाधिक खेळला जाणारा खेळ म्हणजे फुटबॉल. भल्याभल्यांना या खेळाची मोहिनी पडलेली आहे. या खेळावर जीवापाड प्रेम करणारी, खेळ पाहताना तहान भूक हरवून जाणारी अनेक फुटबॉल वेडी लोकं या जगात आहेत. एका देशातील एक प्रसंग सांगतो म्हणजे या खेळाचे आणि तो खेळणाऱ्या खेळाडूंचे महत्त्व आणि लोकप्रियता लक्षात येईल. नायझेरिया हा देश 1967 साली युद्धाने प्रभावित झालेला होता. या देशातील सैन्याला आणि विद्रोह्यांना फुटबॉलचा सामना पाहता यावा. यासाठी 48 तासांचा युद्धविराम घोषित करण्यात आला होता. निव्वळ फुटबॉलच्या सामन्यासाठी युद्धविराम घोषित करण्यात आला असेल का? तर नाही. त्या सामन्यात "ब्लॅक पर्ल" नावाचा एक प्रसिद्ध खेळाडू खेळत होता. त्याचा खेळ पाहता यावा. यासाठी युद्धविराम घोषित करण्यात आला होता. तो ब्लॅक पर्ल कोण? जाणून घेऊ आजच्या भागात..

ब्राझीलसारख्या बलाढ्य देशात ब्लॅक पर्ल चा जन्म झाला. रंगाने कृष्णवर्णीय. वडिलांना फुटबॉलचे प्रचंड वेड. त्यांनीच त्याला फुटबॉल खेळायला शिकवला. त्याला या खेळात प्रचंड आवड निर्माण झाली. पण,घराच्या बिकट आर्थिक परिस्थितीने हा खेळ खेळण्यासाठी, फुटबॉल आणि बूट घेण्यासाठी त्याच्याकडे पैसे नव्हते. म्हणून त्याने रेल्वेस्टेशनवर बूट पॉलिश आणि चहा विकण्यासारखी कामे केली. पण,फुटबॉल वरील आपले प्रेम जरासुद्धा कमी होऊ दिले नाही.

वयाच्या 11व्या वर्षी त्याने आपला पहिला सामना नुसता खेळला नाही तर गाजवलासुद्धा. तिथून त्याने मागे वळून पाहिलं सुध्दा नाही. वयाच्या सोळाव्या वर्षी त्याची निवड राष्ट्रीय संघात झाली. त्याचवर्षी त्याने आपल्या बहारदार खेळाच्या जोरावर देशाला फुटबॉल विश्वचषक मिळवून दिला. आपल्या 12 वर्षाच्या कारकिर्दीत देशाला 3 वेळा विश्वचषक जिंकून दिला. तो महान खेळाडू ब्लॅक पर्ल म्हणजेच पेले.

पेलेसारख्या खेळाडूने आपल्या देशाकडून खेळावे. यासाठी इटलीने 25लाख डॉलरची आणि अर्जेंटिनाने एक जहाज पेट्रोल देण्याचे आमिष दाखवले. पण,या देशभक्त पेलेंनी तो प्रस्ताव झुगारून दिला म्हणून ब्राझील देशाने त्यांना राष्ट्रीय प्रतीक म्हणून घोषित केले आहे. राष्ट्रीय प्रतीक असलेले पेले जगातील एकमेव व्यक्ती आहेत. म्हणूनच ते यशवंत आहेत.

एखाद्या व्यक्तीला मिळणारे यश हे त्याच्या रंगरूपावर अवलंबून नसते, तर त्याच्या बुद्धी,कौशल्य आणि परिश्रमावर अवलंबून असते. पेले यांनी आपलं ' बेस्ट ' ओळखलं होतं. त्यासाठी त्यांनी पडेल ते काम केले. कसलीही तडजोड केली नाही. कोणत्याही अमिषाला ते बळी पडले नाहीत. मी गरीब आहे. मी कुरूप आहे. माझ्याकडे बूट नाहीत. यासारखी कारणे पेलेंनी सांगितली असती. तर त्यांच्यासारखा पर्ल घडलाच नसता. तेंव्हा आपलं 'बेस्ट' ओळखा आणि कामाला लागा. कारणं सांगत बसू नका. 

यशवंत - एक प्रेरणास्रोत भाग 43

मैदान खचाखच भरलं होतं. फुटबॉल च्या सामन्याला सुरुवात झाली होती. आपल्या संघाचा स्टार खेळाडू कोठे गायब झाला होता?काहीच पत्ता नव्हता. प्रशिक्षक हैराण झाले. कारण,त्यांचा संघ 0-1ने पिछाडीवर होता. इकडे तो स्टार खेळाडू टॉयलेटमध्ये अडकला होता. त्याला बाहेर पडता येत नव्हते. त्याने टॉयलेटच्या खिडकीची काच फोडून उडी मारली. तो मैदानात उतरला.bत्याच्या संघाने तो सामना 3-1 ने जिंकला आणि ते तिन्ही गोल त्या स्टार खेळाडूनेच केले. तो स्टार खेळाडू कोण? जाणून घेऊ आजच्या भागात...

त्याला लहानपणापासूनच फुटबॉलची आवड. त्याला त्याच्या वडिलांकडूनच हे वारसारूपाने मिळाले. वयाच्या 11व्या वर्षापर्यंत सर्व काही ठीक होते. पण,अचानक त्याला हॉर्मोन्स डिफीसिएन्सी नावाचा रोग झाला. त्याच्या जीविताला या रोगाने कोणताच धोका नव्हता. मात्र त्याचे मानसिक खच्चीकरण होणारे होते हे नक्की. त्या रोगाने त्याची शारीरिक वाढ होणार नव्हती. यावरचा उपाय म्हणजे दररोज एक इंजेक्शन. ते ही पायात आणि ते ही सलग तीन वर्षे. उपचाराचा खर्च त्याच्या कुटुंबाला परवडणारा नव्हता. त्याला फुटबॉल खेळणे जवळजवळ बंदच करावे लागणार होते. पण, त्याची इच्छाशक्ती प्रबळ होती. या संकटातून आपण बाहेर पडू. असा विश्वास त्याला वाटत होता.

त्याची इच्छशक्ती फळाला आली. त्याला एका अशा फुटबॉल क्लबचा पत्ता मिळाला कि, जो फुटबॉल खेळाडूंचा वैद्यकीय खर्च करायचा. मात्र, ही मदत मिळविण्यासाठी, त्याला त्या अवस्थेत क्लबसमोर आपली गुणवत्ता सिद्ध करावी लागली. त्या क्लबने त्याला संधी दिली. क्लबने त्याच्यावर केलेल्या उपकाराची परतफेड करण्यासाठी आणि दिलेल्या संधीचं सोनं करण्यासाठी तो जीव तोडून मेहनत करू लागला. इतर खेळाडू मैदानात येण्याअगोदर तो मैदानात असायचा आणि सर्व खेळाडू गेल्यावरच तो मैदान सोडायचा. वयाच्या सोळाव्या वर्षी त्याने आपला पहिला आंतरराष्ट्रीय सामना बार्सिलोनाकडून खेळला. आपल्या मेहनतीच्या बळावर काही वर्षातच तो जगातील सर्वाधिक यशस्वी स्टार खेळाडू बनला. तो स्टार खेळाडू म्हणजेच लिओनेल मेस्सी.

आपल्या आयुष्यातील खडतर प्रसंगांना धैर्याने तोंड देऊन त्यावर मात करून लिओनेल मेस्सी फुटबॉल जगताचा सुलतान बनला. म्हणूनच तो एक यशवंत आहे.

आज यशाच्या शिखरावर असलेल्या लिओनेल मेस्सी ला आपल्या सुरुवातीच्या काळात शारीरिक, मानसिक आणि आर्थिक संकटांना तोंड द्यावे लागले आहे. संकटं ही अल्पकालीन असतात. आपण या संकटांना घाबरलो, तर ती अधिकच घाबरतात. संकटांचा सामना करा. विश्वास ठेवा, यशाचा मार्ग आपोआप मोकळा होईल.

यशवंत मालिकेच्या निमित्ताने अनेक नवे मित्र मिळाले. त्यांनी जीवनातील चांगले वाईट प्रसंग माझ्यासोबत शेयर केले. त्यातीलच एका मित्राला कमी वयातच रक्तदाब आणि मधुमेह सारख्या रोगाने गाठले. त्याचे मानसिक खच्चीकरण झाले असावे. असे त्याच्यासोबतच्या गप्पांतून जाणवले. त्या मित्राला या पोस्टच्या माध्यमातून सांगावे वाटते कि,आपल्या आयुष्यातील या कठीण प्रसंगाचा गुलाम न होता. त्याला मेस्सीसारखे धैर्याने सामोरे जा. यशवंत व्हा.

यशवंत - एक प्रेरणास्रोत भाग 42

नुकतंच पहिलं महायुद्ध संपलं होतं. तणावपूर्ण वातावरण अजूनही होतंच. सगळीकडे मंदीची लाट उसळली होती. याच काळात एक मुलाचा जन्म झाला आणि मोठेपणी त्यानेच जगाला पैसे कमविण्याची आणि श्रीमंत बनण्याची दीक्षा दिली. तो जगातील सर्वाधिक श्रीमंतांच्या यादीत पहिल्या स्थानी विराजमान झाला. तो यशवंत कोण ? जाणून घेऊ आजच्या भागात. चला तर मग..

तो सात वर्षाचा असताना त्याच्या हाती एक पुस्तक पडले. त्याने ते वाचले आणि प्रभावित झाला. त्यानं चंग बांधला पैसा कमविण्याचा,श्रीमंत बनण्याचा. त्यासाठी कितीही मेहनत करण्याची त्याची तयारी होती. कधी तो च्युईगंम विकायचा तर कधी कोकाकोला. कधी घरोघरी जाऊन वर्तमान पत्र विकायचा, तर कधी किराणादुकानात कामायला जायचा. वयाच्या 13 व्या वर्षी त्याने पहिल्यांदा इनकम टॅक्स भरला आणि वयाच्या 16 व्या वर्षीच तो लखपती बनला. ते केवळ आणि केवळ आपल्या मेहनतीच्या बळावरच...

आता त्याची पाऊले शेअर बाजाराकडे वळली. त्याचे वडील शेयर बाजारातच नोकरी करायचे. शेयरबाजाराचे ज्ञान एव्हढंच काय ? ते त्याला वारसाहक्काने मिळाले होते. त्याने गुंतवणूकीला सुरवात केली. अपुऱ्या ज्ञानाने त्याचे पहिल्या प्रयत्नात मोठे नुकसान झाले. या प्रसंगातून लवकरच तो बाहेर पडला. त्यातून तो शिकला कि, "वाईट प्रसंग आला तरी,स्थिर राहायचं,संयम सोडायचा नाही."

दिवस पुढे जात होते. त्याने शेयर बाजारात गुंतवणूक करण्याचा धडाका लावला. त्याच्या हाताला यश येत होते. मजल दर मजल करत तो एकेका कंपनीचा मालक बनत चालला होता. तो दिवस उजाडला आणि त्याने गेली 13 वर्षे जगातील सर्वात श्रीमंतांच्या यादीत पहिल्या स्थानावर असलेल्या बिल गेट्सलाही मागे टाकले. ती व्यक्ती जगातील सर्वाधिक श्रीमंत बनलेली व्यक्ती म्हणजेच म्हणजेच वारेन बफेट होय.

शेयर बाजारातील पहिल्या धक्क्यानंतर बफेटनी आपला धीर सोडला नाही. कष्ट केले. पुरेपूर अभ्यास केला. योग्य संधीची वाट पाहिली आणि सर्वात महत्त्वाचे अचूक निर्णय घेतले. म्हणून ते वयाच्या 78व्या वर्षी सर्वात श्रीमंत व्यक्ती बनू शकले. म्हणूनच ते यशवंत आहेत.

वयाच्या सातव्या आठव्या वर्षी सुरू झालेला श्रीमंत बनण्याचा प्रवास, वयाच्या 78 व्या वर्षी पूर्ण झाला. आजच्या युवकांना लवकरात लवकर श्रीमंत होण्याची मोठी इच्छा आहे. इच्छा असणे, वाईट नाही. परंतु त्यासाठी सातत्याने कष्ट करावे लागतात. यशाच्या शिखरावर पोहचण्याचा शॉर्टकट अजूनही निर्माण झाला नाही. याचं भान आजच्या तरुणांना असणं फार गरजेचं आहे.

सर्वाधिक श्रीमंत असलेले बफेट दान देण्यातही आघाडीवर आहेत. तिसाव्या वर्षी घेतलेल्या घरात ते आजही राहतात. त्याच्याकडे एकही चारचाकी वाहन नाही. साधी राहणी आणि उच्च विचारसरणी असलेल्या या माणसाकडून 'काटकसर' हाही गुण घेण्यासारखाच आहे. ज्यांना खरोखरीच श्रीमंत बनायचं आहे. त्यांनी वारेन बफेट यांचा जीवन प्रवास नक्की वाचवा.

यशवंत - एक प्रेरणास्रोत भाग 41

एका शाळकरी मुलाच्या परीक्षेचा निकाल त्याच्या हातात पडला.त्याला F श्रेणी मिळाली होती.तो निकाल घरी दाखविल्यावर घराचे काय हाल करतील?याची त्याला पूर्ण कल्पना होती.म्हणून त्यानं डोकं चालवलं.पेन वापरून F श्रेणीचे रुपांतर B श्रेणीमध्ये केलं आणि ते घरच्यांसमोर सादर केलं. घरच्यांना त्याच्या या हुशारीची खबर लागली नाही. त्यामुळे तो बचावला. हे झालं शालेय जीवनातलं.पण,आपलं करियर घडवित असताना आलेल्या F चं रुपांतर B मध्ये करण्यासाठी त्यानं असं काय केलं?कि तो आज करोडो लोकांच्या मनावर राज्य करतोय.चला तर जाणून घेऊ प्रवास त्या "करोडो दिलों की धडकन" चा......

त्याला लहानपणापासूनच वाद्ये वाजविण्याची आवड.कधी तो गिटार वाजवायचा,तर कधी ड्रम.वाद्य वादनाबरोबरच त्याला गायनाचीही खुप आवड.तसा तो गोड गळ्याचा.वयाच्या 12 व्या वर्षी त्याच्यातील उत्तम गायकाचा शोध त्याच्या आईला लागला.तिने त्याच्या या गुणाला प्रोत्साहन द्यायचं ठरवलं.तो घरातच गायनाचा सराव करू लागला.ना कोणती शिकवणी ना कोणता गुरु.आता तो गाणी गाण्यासाठी रेडियो स्टेशनच्या चकरा मारू लागला.पण,त्याचं वय पाहता त्याला नाकारलं जाऊ लागलं.पण,त्यानं प्रयत्न करायचे सोडले नाहीत.अंगी गुणवत्ता असेल तर यश मिळतंच.

त्याच्या आईला एक कल्पना सुचली. त्याच्या गाण्याचे विडियो रेकॉर्डिंग करून  youtube  वर प्रसारित करू लागली.अल्पावधीतच त्याची गाणी प्रसिद्धीस आली.गाण्यांबरोबर तो ही प्रसिद्धीस आला.एका कंपनी सोबत त्याचा करार झाला.त्याचा पहिला अल्बम प्रदर्शित झाला.त्याच्या आवाजात एव्हढी जादू होती कि,अल्पावधीतच तो स्टार झाला."करोडों दिलों कि धडकन" बनला.तो गोडगळ्याचा गायक म्हणजेच जस्टीन बिबर.

वयाच्या 16 व्या वर्षी जस्टीन चा पहिला अल्बम प्रदर्शित झाला.आता तो दिवसाचे 18-18 तास काम करतोय.कारण,कमी वयात यशस्वी होण्यासाठी जेव्हढे कष्ट करावे लागतात.त्यापेक्षा अधिक कष्ट ते टिकविण्यासाठी करावे लागतात.म्हणूनच तो आज यशवंत आहे.

आपलं करियर घडवित असताना येणाऱ्या F चं रुपांतर B मध्ये करण्यासाठी म्हणजेच Failure च रुपांतर Best मध्ये करण्यासाठी एकच पेन उपयोगी पडतो.तो पेन म्हणजे कष्ट. तेंव्हा आपल्यातील ' बेस्ट ' शोधा आणि कामाला लागा. कारण, कष्टाला पर्याय नाही.

यशवंत - एक प्रेरणास्रोत भाग 40

एका गर्भश्रीमंत व्यक्तीची मुलगी एका मुलाला जन्म देऊन कुमारी माता बनली. नंतर तिनं लग्न केलं. पण,वर्षभरातच त्यांचा घटस्फोट झाला. तिनं पुन्हा दुसरे लग्न केलं. कुमारी मातेचा तो पुत्र लहानपणापासूनच अत्यंत हुशार होता. आज त्यानं जगावर आपल्या कर्तृत्वाचा झेंडा फडकवला आहे. तो पुत्र कोण? त्यानं कोणता पराक्रम केला? फार वेळ उत्सुकता ताणणार नाही. चला तर जाणून घेऊ आजच्या यशवंताचा प्रेरणादायी प्रवास...

1994 चा काळ. तो कुमारी मातेचा मुलगा, आता तरुण झाला होता. त्याच्याजवळ एक चांगली नोकरी आणि सुंदर बायकोही होती. एक दिवस तो आपल्या ऑफिसमध्ये संगणकावर इंटरनेट ची प्रगती न्याहाळत होता. त्याच्या लक्षात आलं की,जगात इंटरनेट प्रचंड वेगानं लोकप्रिय होत आहे. त्याच्या डोक्यात ऑनलाइन पुस्तके विकण्याची कल्पना आली आणि त्यानं क्षणाचाही विलंब न करता निर्णय घेतला. नोकरी सोडली आणि घराच्या गॅरेजमध्ये तीन संगणक आणि तीन कामगार घेऊन त्यानं कंपनी स्थापन केली.

एखाद्या गोष्टीची सुरुवात कोठून होते? यापेक्षा तिचा शेवट कोठे होतो? हे फार महत्त्वाचे असते.

ऑनलाइन पुस्तक विक्रीचा व्यवसाय जोरदारपणे सुरू झाला. बघता बघता कंपनी जगभर पसरली. आता कंपनी पुस्तकांबरोबर इतर अनेक वस्तू विकू लागली. शिवाय घरपोच सेवाही देऊ लागली. एका क्लिकवर हवी असणारी वस्तू घरात येवू लागली. त्यामुळेच प्रत्येक स्मार्टफोनधारकाच्या मुखी त्याच्या कंपनीचं नाव येऊ लागलं. ती लोकप्रिय कंपनी म्हणजे अमेझॉन डॉटकॉम आणि त्याचा संस्थापक आहे जेफ बेजोस.

जेफने काळाची पावलं ओळखली. आपली कल्पना सत्यात आणली. तो आज जगातील सर्वात श्रीमंत व्यक्तींच्या यादीत पहिल्या स्थानावर आहे. म्हणूनच तो एक यशवंत आहे.

मी एका ठिकाणी वाचलं होतं की, "एखादी अमूर्त कल्पना मूर्त स्वरूपात येण्यासाठी स्वतःहुन धडपडत असते. जर एखाद्या व्यक्तीकडून त्या कल्पनेला मूर्त स्वरूप प्राप्त होत नसेल, तर ती कल्पना दुसऱ्या व्यक्तीच्या माध्यमातून मूर्त स्वरूपात येतेच." म्हणून मित्रहो,आपल्या अमूर्त कल्पना मूर्त स्वरूपात आणण्याचा प्रयत्न करा. अन्यथा त्या कल्पना दुसऱ्या व्यक्तीच्या माध्यमातून मूर्त स्वरूपात आल्यास, आपल्याजवळ हळहळ करत बसण्याखेरीज पर्याय राहणार नाही.

यशवंत - एक प्रेरणास्रोत भाग 39

एकदा एका मानसशास्त्रज्ञाने खचाखच भरलेल्या सभागृहातील लोकांना प्रश्न केला कि, "कोणाकोणाला यशस्वी व्हायचं आहे?" संपूर्ण सभागृहाने हात वर केला. आता शास्त्रज्ञाने दुसरा प्रश्न केला. "यशस्वी होण्यासाठी कोणकोण आपल्या जीवाची बाजी लावेल?" आतामात्र सभागृहात शांतता पसरली. सर्व प्रकार शास्त्रज्ञाच्या लक्षात आला. त्याने सांगितले, "मित्रांनो यशस्वी सर्वांनाच व्हायचं असतं. पण, त्यासाठी खडतर प्रयत्न,मेहनत,कष्ट फारच कमी लोकं करतात आणि तिच यशस्वी होतात." मित्रांनो, मी आज एक असा यशवंत आपल्यासमोर सादर करतोय, ज्यानं अपघात झाल्यानंतरही आपलं सर्वस्व पणाला लावून ऑलम्पिक स्पर्धेत सर्वाधिक पदकांची कमाई केली. चला तर  जाणून घेऊया त्या यशवंताचा प्रेरणादायी प्रवास....

2004 च्या ऑलम्पिक स्पर्धेत 6 सुवर्णपदकांची कमाई करणारा एक जलतरणपटू 2008 च्या स्पर्धेची निर्धारपूर्वक तयारी करत होता. अचानक एका अपघातात त्याच्या उजव्या हाताला दुखापत झाली. त्याने पोहण्याचा सराव करू नये. असा सल्ला डॉक्टरांनी दिला.

आपली 10 वर्षाची मेहनत पाण्यात जाणार ?सर्वाधिक सुवर्णपदक मिळविण्याचं त्याचं स्वप्नं धुळीस मिळणार ? या विचाराने तो बेचैन झाला. पण, मित्रांनो त्याचा निर्धार खुप पक्का होता. त्यानं 2008 च्या स्पर्धेत संपूर्ण तयारीनिशी उतरण्याचा निर्णय घेतला.

आपल्या प्रशिक्षकासह तो समस्येवर उपाय शोधू लागला. म्हणतात ना, 'गरज ही शोधाची जननी आहे.' नेमकं असचं काहीसं त्याच्या बाबतीत घडलं. त्याला त्याच्या समस्येवर उपाय सापडला. पोहताना हाताऐवजी पायांचा वापर जास्त करायचा. आपल्या पायांच्या अधिक मजबूतीसाठी तो अधिक सराव करू लागला आणि खरोखरच चमत्कार झाला. बीजिंग ऑलम्पिकमध्ये त्या जलतरणपटू ने सर्वाधिक 8 सुवर्णपदक जिंकले. तो प्रसिद्ध ऑलम्पिकवीर म्हणजेच मायकल फ्लेप्स होय.

समस्यांचं नसणं म्हणजे यशस्वी असणं नाही. तर समस्यांवर विजय मिळवणं म्हणजे यशस्वी असणं होय. मायकल च्या जीवनात अपघाताच्या रूपाने जी समस्या निर्माण झाली. त्यावर  विजय मिळवून मायकल ने सर्वाधिक सुवर्णपदक मिळवून 36 वर्षा पूर्वीचा विक्रम आपल्या नावावर केला. म्हणूनच तो एक यशवंत आहे.

मित्रहो, यशस्वी होण्यासाठी खडतर मेहनतीची गरज असते. प्रयत्नाशिवाय मिळालेलं यश हे फुग्यासारखं असतं. कधी फुटेल ? सांगता येत नाही. याउलट खडतर कष्टाने मिळालेले यश. हे प्रतिपदेच्या चंद्राप्रमाणे असते. जे उत्तरोत्तर वाढतच जाते.

यशवंत - एक प्रेरणास्रोत भाग 38

जन्माला आलेला प्रत्येक जीव पोटासाठीच धडपडत असतो.माणूस मात्र पोटासाठी कामधंदा बघतो.व्यवसाय करतो, नोकरी करतो.नोकरी मिळाली कि, लाईफ सेटल होऊन जाते आणि सगळं कसं सुरळीत होतं.ही नोकरदारांची मानसिकता.कधीकधी नोकरीत ब्रेक मिळतो तर कोणी नोकरी सोडतं.पण,नोकरी गेल्यावर काय पळापळ होते.हे ज्याचं त्यालाच माहीत.नोकरी शोधताना मिळणारे नकार,त्यातून निर्माण होणारे नैराश्य अन नैराश्यातून लागणारे व्यसन,या गोष्टी आपण आपल्या अवतीभवती अनुभवल्याच असतील.मी आज ज्याची  कथा आपल्यासोबत शेयर करणार आहे,त्याला ज्या कंपनीत नोकरीसाठी नाकारलं गेलं,त्याच कंपनीचा तो महत्त्वाचा शेयरधारक बनला.त्याचाच प्रेरणादायी प्रवास... 

2007 सालची गोष्ट.एक तरुणाने YAHOO सारख्या नामांकित कंपनीतील प्रतिष्ठित नोकरी सोडली.जगभर हिंडला.मजा केली.जीवनाचा आनंद घेतला.जेंव्हा त्याला नोकरीची गरज निर्माण झाली,तेंव्हा 2009 साल उजाडलं होतं.

त्यानं FACEBOOK सारख्या नामांकित कंपनीत नोकरीसाठी अर्ज केला.पण,त्याला नोकरीसाठी नकार देण्यात आला.अपयश ही यशाची पहिली पायरी असते.हे तो जाणून होता.त्यानं प्रयत्न थांबवले नाहीत.त्याने TWITTER सारख्या आणखी एका नामांकित कंपनीत अर्ज केला.तिथेही पाहिल्यासारखाच अनुभव त्याच्या नशिबी आला.पण,तो खचला नाही,निराश झाला नाही,पराभूत झाला नाही. कारण,त्याचा स्वतःवर विश्वास होता.त्यानं प्रयत्न सोडला नाही.

त्याचवर्षी  त्याचा एक मित्र,एक नवा विचार घेऊन त्याच्याकडे आला.विचार होता एक मैसेजिंग अप्लिकेशन बनवण्याचा.तो विचार त्याला पटला आणि आपल्या मित्राच्या सोबतीनं,नव्या जोमाने प्रयत्नाला सुरुवात केली. थोड्यातच दिवसात त्यांनी एका अप्लिकेशनची निर्मिती केली.त्याचं नाव ठेवलं Whatsapp.जो तुमच्या आणि माझ्या जीवनाच्या सध्या एक अविभाज्य असा घटक आहे आणि मी ज्याच्याविषयी बोलतो आहे,तो Whatsapp चा सहनिर्माता ब्रायन ऍक्टन.

2009 साली ब्रायनला Facebook कडून नोकरीसाठी नकार मिळाला.पण,त्याच Facebook ला आपलं अस्तित्व टिकविण्यासाठी Whatsapp एक लाख कोटी रुपयांत विकत घ्यावं लागलं.ज्या Facebook मध्ये ब्रायनने नोकरीसाठी अर्ज केला होता.आज ब्रायन त्या कंपनीचा सर्वात महत्वाचा शेयरधारक आहे.म्हणूनच तो एक यशवंत आहे.

ब्रायनला दुसऱ्यांदा अपयश आलं तेंव्हा,तो जर खचला असता,नैराश्याच्या गर्तेत सापडला असता,त्यानं पराभव मान्य केला असता,तर तो आज शून्य असता.पहिल्यांदा पराभव मनात होतो,मग रणात होतो.ब्रायन यशस्वी होऊ शकला कारण, त्याचा स्वतःवर प्रचंड विश्वास होता.शिवाय त्याचा स्वतःच्या क्षमतेवर विश्वास होता.तेंव्हा स्वतःवर आणि स्वतःच्या क्षमतेवर विश्वास ठेवा आणि यशवंत व्हा.

ही पोस्ट आवडल्यास आपल्या प्रतिक्रिया जरूर कळवा आणि नावासह शेयर करा.

Please Follow My Blog.

यशवंत - एक प्रेरणास्रोत भाग 37

आयुष्यात येणारे प्रसंग व्यक्तीला घडवत असतात.त्याच प्रसंगातून बोध घेऊन मार्गक्रमण करणाऱ्या एका यशवंताची ही कथा....

एका १३ वर्षांच्या  मुलाला त्याच्या वडिलांनी जवळ बोलावले आणि एक जुना व वापरलेला कपडा देऊन विचारले की,"या कपड्याची किंमत किती असेल?"

त्याने थोडा विचार केला आणि म्हणाला कि,''तो एक डॉलरचा असावा.'' त्यावर वडील त्याला म्हणाले कि, "काहीही करून हा कपडा बाजारात जाऊन 2 डॉलर ला विकायचा आहे."

त्या मुलाने विचार केला."काय करावे? ज्यामुळे एवढ्या जुन्या कपड्याची किंमत 2 डॉलर मिळतील." त्याने तो कपडा स्वच्छ धुतला आणि घरी इस्त्री नसल्यामुळे कपड्यांच्या ढिगाखाली सरळ होण्यासाठी ठेवून दिला.

दुसऱ्या दिवशी तो कपडा आधीपेक्षा जास्त चांगला दिसत होता.त्याने तो कपडा घेतला आणि घराजवळच असलेल्या रेल्वे स्टेशन जवळ 5 तासांच्या मेहनतीनंतर वडिलांनी सांगितलेल्या किमतीत विकला.त्यावर अत्यंत आनंदित होऊन त्याने ते पैसे वडिलांना दिले.

काही दिवसानंतर वडिलांनी परत पुन्हा एक तश्याच प्रकारचा कापड त्याला दिला आणि म्हणाले,"जा हा कपडा २० डॉलरला विकून ये."

यावर तो मुलगा विचारात पडला की, ''अशा कपड्याची २० डॉलर किंमत कोण देईल? परंतु वडिलांनी त्याला सांगितले कि,"जा पुन्हा पुन्हा प्रयत्न कर."

त्यावर त्या मुलाने पुन्हा बुद्धी लढवली आणि मग त्याने शहरात जाऊन त्याने त्या कपड्याला मिकी माऊसचे स्टीकर लावले आणि अशा शाळेजवळ विकायला बसला जिथे श्रीमंत घरची मुले शिकायला येतात.

एका छोट्याशा मुलाने आपल्या वडिलांना भेट म्हणून तो कपडा विकत घेतला आणि ५ डॉलर जास्तीचे बक्षीसही दिले.

अशा प्रकारे त्याने तो 1 डॉलरचा कपडा २० डॉलरला विकला आणि 5 डॉलरचे बक्षीसही मिळविले.कपडा पूर्ण २५ डॉलरला विकल्यामुळे तो मुलगा खूप आनंदी झाला आणि ख़ुशी-खुशीत ती बातमी त्याने आपल्या वडिलांना सांगितली. त्यावर वडिलांनी त्याला शाबासकी दिली.

काही दिवसानंतर वडिलांनी त्याला पुन्हा तसाच एक कपडा दिला आणि सांगितले की,"जा आणि हा कपडा 200 डॉलरला विकून ये."

त्याने 2-3 दिवस सतत विचार केला.तो कपडा घेऊन शहरात गेला.त्याने पाहिले के शहरात एक प्रसिद्ध अभिनेत्री आलेली होती.तिच्या सुरक्षेसाठी पोलीस तिच्या भोवती तैनात होते.

तो मुलाने कशाही प्रकारे पोलिसांचे कवच भेदून अभिनेत्री पर्यंत पोहचला आणि आतला आपल्या जवळच्या त्या कपड्यावर ऑटोग्राफ मागितले.

लहानग्या मुलाचा प्रयत्न पाहता ती अभिनेत्री त्याला नकार देऊ शकली नाही. तो कपडा घेऊन बाजारात गेला आणि कपड्यावरील ऑटोग्राफचा त्याने खूप प्रचार केला.

बरीच गर्दी जमली तेव्हा त्याने बोली लावली आणि शेवटी तो कपडा त्याच माणसाला विकला ज्याने त्याचे २००० डॉलर देऊ केले.हा मुलगा म्हणजे प्रसिध्द बास्केटबॉलपट्टू  मायकल जॉर्डन.

मायकल जॉर्डन अमेरिकेसारख्या बलाढ्य देशातील एक झोपडपट्टीत जन्माला आला होता.पण,वरील प्रसंगातून त्याला दोन गोष्टी समजल्या होत्या.पहिली गोष्ट  प्रयत्न आणि बुद्धी यांचा योग्य वापर केल्यास कठीण गोष्ट साध्य करता येते.दुसरी गोष्ट  आपली किंमत ठरविण्याचा अधिकार फक्त आपल्यालाच असतो.एकदा तर मायकल ला शाळेच्या टीम मधून काढून टाकण्यात आले होते.पण,निराश न होता त्यानं स्वतःला सिद्ध करून दाखवलं.म्हणूनच तो एक यशवंत आहे.

परिस्थिती कशीही असली तरी त्याला आपण त्याला कशाप्रकारे सामोरे जातो यावर यश अवलंबून असतो.कपडा एकच प्रकारचा असतो.पण,त्याची किंमत कशी वाढवायची?हे आपल्यावर अवलंबून असते.समस्या प्रत्येकाच्या आयुष्यात असतातच.समस्यांबद्दल 'व.पु' म्हणतात, "काही समस्या पैशाने सुटतात तर काही माणसांनी सुटतात,तर काही समस्या काळावर सोडून द्यावे लागतात. यापलीकडे समस्या नसतात.''

ही पोस्ट आवडल्यास आपल्या प्रतिक्रिया जरूर कळवा आणि नावासह शेयर करा.

Please Follow My Blog.

यशवंत – एक प्रेरणास्त्रोत भाग 36

आज मी ज्या यशवंतांबद्दल आपल्याशी हितगूज करणार आहे, तिनं दिलेल्या लढ्याच्या स्मरणार्थ, तिच्या नावाने आंतरराष्ट्रीय स्तरावर एक दिवस साजरा केला जातोय. कोण आहे ती यशवंत ?? चला तर मग जाणून घेऊ...

9 ऑक्टोबर 2012 चा दिवस.शाळकरी मुलींनी भरलेल्या एका बसमध्ये अचानक काही आतंकवादी शिरले.त्यांनी बस मधील मुलींना विचारले,"गुल मकई कोण आहे?"साऱ्या मुलींच्या नजरा एकाच मुलीकडे वळल्या. दहशतवाद्यांना जे समजायचं ते समजलं आणि त्यांनी त्या पंधरा वर्षाच्या मुलीवर गोळीबार केला. ती मुलगी गंभीर जखमी झाली. तिच्यावर उपचार सुरु झाले. तिला उपचारासाठी परदेशात पाठवलं गेलं. तिथं तिच्यावर उपचार झाले. ती जगावी यासाठी जगभर प्रार्थना केल्या गेल्या. तिला बरे व्हायला जवळजवळ 5 महिन्यांपेक्षा अधिक कालावधी लागला.

एका 15 वर्षाच्या मुलीवर का गोळीबार करण्यात आला??? कदाचित हा प्रश्न वाचक मित्रांना पडला असावा. त्याचं झालं असं.....

याची सुरुवात झाली 2009 साली. तेंव्हा ती 11-12 वर्षा ची होती. ती एका मुस्लिमबहुल राष्ट्रातील. ती ज्या भागात राहायची, त्या भागावर तालिबानी सारख्या आतंकवादी संघटनेने ताबा मिळविला होता. मुस्लिम मुलींनी शिकायचे नाही. असा फतवा त्यांनी काढला. शिवाय,जवळपास  400 पेक्षा अधिक शाळा बंद करण्यात आल्या होत्या. त्यात या गुल मकई  ची सुद्धा शाळा होती. आपल्यावर होत असलेल्या अन्यायाला तिने वाचा फोडली. तिने बंड केला. आपल्या शिक्षणासाठी, मुलींच्या शिक्षणासाठी तिने भाषण द्यायला सुरुवात केली. BBC सारख्या आंतरराष्ट्रीय पातळीवरील वृत्तसंस्थेच्या माध्यमातून गुल मकई या टोपण नावाने, तालिबान्यांची काळी कर्तुत जगासमोर आणली. तालिबान्यांना याची खबर लागली. यातून तिच्यावर हल्ला झाला. तिला आणि तिच्या कुटुंबियांना मारण्यासाठी प्रयत्न सुरू झाले.

या हल्ल्याचे पडसाद जगभर पसरले. तिच्या प्रयत्नांना यश आले. तिच्या देशात मुलींना शिक्षणाचा अधिकार प्राप्त झाला. जगभर तिचं कौतुक झालं आणि 2014 साली तिला जगातील सर्वोच्च मानाचा शांततेचा नोबेल पुरस्कार मिळाला. त्यावेळी ती केवळ 17 वर्षाची होती. ती धाडसी बाला म्हणजेच गुल मकई. ती धाडसी बाला म्हणजेच मलाला युसुफजई.

केवळ मलालावर अन्याय झाला होता का?नाही. तिच्यासारख्या असंख्य मुलींवर झाला. पण,वाचा फोडणारी ती एकमेव. समोर मृत्यू दिसत असतानाही तालिबान्यांकडून होणाऱ्या अन्यायाला वाचा फोडण्याचे काम मलालाने केले. 12 जुलै हा तिचा जन्मदिन जागतिक पातळीवर "मलाला दिन" म्हणून साजरा केला जातो. तिनं जे धाडस दाखवलं, त्यामुळेच ती जगातील प्रभावी व्यक्ती बनू शकली. म्हणूनच ती एक यशवंत आहे.

ज्या वयात आपली मुलं खेळणी,पैसे,खाऊ,मोबाईल यासाठी हट्ट धरतात. त्याच वयात मलालाने आपल्या हक्कांसाठी,अधिकारांसाठी बंड केला. आपले हक्क आणि अधिकार मिळविण्यासाठी, अपयशाला नामोहरम करण्यासाठी, संकटांशी लढण्यासाठी, आपली स्वप्नं पूर्ण करण्यासाठी वेळीच बंड करणं गरजेचं आहे. अन्यथा थंड होण्याची वेळ आपल्यावर येईल. म्हणून वेळीच बंड करा.

यशवंत - एक प्रेरणास्रोत भाग 34

यशवंत या लेखमालिकेत आजवर लिहलेल्या सर्वच यशवंतांना त्यांच्या सुरवातीच्या काळात मोठा संघर्ष करावा लागला आहे. गरिबीमुळे कचरा उचलण्याचे काम करावे लागलेला क्रिस गेल, वर्णभेदाचा शिकार झालेले बराक ओबामा, असाध्य रोगाने पछाडलेले हॉकिंग, शौचालय साफ करण्याचे काम करावे लागलेला जॉन सीना, ज्यांचं संपूर्णं आयुष्य संकटांनीच भरलेलं होतं असा कर्नल सँडर्स किंवा वयाच्या 15व्या वर्षी हृदय शस्त्रक्रिया करावं लागलेला रोनाल्डो. या साऱ्यांचा संघर्ष अतिशय वेदनादायी असाच आहे. पण,ज्यांना यातलं काहीच सहन करावं लागलं नाही. अशीही काही लोकं आहेत, जी आज यशाच्या शिखरावर विराजमान आहेत. त्यातल्याच एकाची ही कहाणी.....

आईवडील कॉम्प्युटर सायन्स चे प्राध्यापक असलेला लैरी लहानपणापासूनच अतिशय हुशार आणि जिज्ञासूवृत्तीचा होता.  त्याला संगणकाची गोडी लागली.

पदवीचं शिक्षण पूर्ण झाल्यानंतर त्यानं पीएचडी करण्याचं ठरवलं. आपल्या मित्राच्या सोबतीनं संशोधनाला सुरूवात केली. त्याला जादूची अशी कांडी शोधून काढायची होती कि, ती फिरवली असता एका क्षणात जगातील माहितीचा खजिना संगणकाच्या पडद्यावर येईल. ते त्याचं स्वप्नं बनलं. त्यासाठी वाट्टेल ते करण्याची त्याची तयारी होती. शिवाय, त्याने प्रत्यक्ष कामाला सुरुवात देखील केली. 

शोध सुरू झाला. रात्ररात्र जागणं सुरू झालं. टिपणं काढणं सुरू झालं. प्रयोग सुरू झाले. निष्कर्ष येऊ लागले. ते तपासले जाऊ लागले. दिवस संपला. महिना संपला.ववर्ष संपलं. तब्बल चार वर्षे संशोधन केले आणि शोध लागला जादूच्या कांडीचा. ती जादूची कांडी म्हणजेच गुगल सर्च इंजिन आणि त्याचा निर्माता म्हणजेच लैरी पेज.

मित्रहो, कदाचित आपल्याला लैरी पेज यांचा प्रवास अतिशय खडतर वाटणार नाही. पण, जिथं आपल्याला सुईत दोरा ओवायला सेकंदापेक्षा अधिक वेळ लागतो. तिथं गुगल सेकंदापेक्षा कमी वेळेत 40000 पेक्षा अधिक दुवे आपल्या समोर सादर करते. या शोधाने लैरी जगातील श्रीमंतांच्या यादीत पहिल्या पंधरात पोहचले. म्हणूनच, लैरी पेज एक यशवंत आहेत.

आपल्याला लैरी यांची चार वर्षं,केवळच वाटतील. पण, गुगल उभं करताना त्यांना 10 लाख डॉलर्स चं कर्ज घ्यावं लागलं. त्यावेळी मला हे जमेल का? मी हे करू शकेन का? मी एव्हढं मोठं कर्ज कसं फेडू शकेन का ? या सारख्या नकारात्मक विचारांनी भंडावून सोडलं असेल. पण, त्यानं या विचारांना अलगद बाजूला सारलं. शिवाय, अजून आपल्याला काही गोष्टी लक्षात घ्याव्या लागतील. त्या म्हणजे त्यांनी दाखवलेलं धाडस, त्यांचा संयम, त्यांचा विश्वास, त्यांची जिद्द, चिकाटी आणि सर्वात महत्वाचं म्हणजेच कष्ट,मेहनत. शेवटी कुठेही जा. यशस्वी होण्याचा एकच फॉर्म्युला सांगितला जाईल. तो म्हणजे मेहनत.

यशवंत - एक प्रेरणास्रोत भाग 35

लहानपणापासूनच एक उत्तम धावपट्टू असलेल्या एका तरुणाला वयाच्या 18 व्या वर्षीच ऑलम्पिक स्पर्धेत आपलं कौशल्य दाखविण्याची संधी मिळाली. जी फक्त गुणवंतांनाच मिळते. पण,त्यात तो सपशेल अपयशी ठरला. त्याला अपयश का आले?त्यानं अपयशावर कसा विजय मिळवला?त्यानं असा कोणता पराक्रम केला? कि, आज त्याच्या नावाचा इतका दबदबा आहे. चला तर मग जाणून घेऊ.. त्या यशवंताचा प्रेरणादायी प्रवास....

त्याचा जन्म एका खेडेगावातला. एक असं खेडेगाव कि, ज्या गावात पाण्याची प्रचंड टंचाई. आपल्या कुटुंबाला हातभार म्हणून दारू आणि सिगारेट ची विक्री याला करावी लागली. क्रिकेट आणि फुटबॉल ची प्रचंड आवड असलेला हा खेळाडू, वयाच्या बाराव्या वर्षीच एक उत्तम धावपट्टू बनला होता. पण,क्रिकेटच्या आवडीमुळे त्याचं धावण्याकडं दुर्लक्ष होत होतं. तेंव्हा त्याच्या शिक्षकांनी वेळीच कानउघाडणी केल्याने त्यानं आपलं सर्व लक्ष धावण्याकडे दिलं.

वयाच्या पंधराव्या वर्षापर्यंत त्याने अनेक स्पर्धा जिंकून आपली ओळख निर्माण केली होती. याबरोबरच त्याला 2004 च्या अथेन्स ऑलम्पिक स्पर्धेत देशाचं प्रतिनिधित्व करण्याची संधी मिळाली. कमी वयात मिळालेली प्रचंड लोकप्रियता,  पैसा, केलेले अनेक विक्रम या सर्वांची हवा त्याच्या डोक्यात शिरली आणि नको तेच घडलं. या स्पर्धेत तो सपशेल अपयशी ठरला. त्यानं सर्वांची घोर निराशा केली. तो निराश झाला. 

पण, आता वेळ आली होती ती स्वतःला सावरण्याची.

वेळ आली होती, आत्मपरीक्षण करण्याची.

वेळ आली होती, चुका शोधण्याची

वेळ आली होती, सुधारण्याची आणि 

वेळ आली होती, स्वतःला पुन्हा सिद्ध करण्याची.

हा पराभव त्याच्या जीवनातला टर्निंग पॉईंट ठरला. त्यानं स्वतःला सावरलं, आत्मपरीक्षण केलं, चुका शोधल्या, त्याची पुनरावृत्ती होणार नाही. याची दक्षता घेतली, प्रचंड मेहनत घेतली आणि 2008 च्या बीजिंग ऑलम्पिक स्पर्धेत स्वतःला सिद्ध केलं आणि तीन सुवर्णपदकं आपल्या नावावर केली. तो इथंच थांबला नाही, तर 2012 आणि 2016 च्या ऑलम्पिक स्पर्धेत हीच परंपरा कायम ठेवली आणि तो नऊ सुवर्णपदकांचा तो मानकरी बनला. तो ऑलम्पिकवीर धावपट्टू म्हणजेच उसेन बोल्ट.

अपयश हे एक संकट म्हणून न पाहता, संधी म्हणून पाहिलं, तरच यशाच्या शिखरावर विराजमान होता येईल. उसेन बोल्ट ने आपल्या पहिल्या पराभवाकडे एक संधी म्हणून पाहिलं. म्हणूनच, त्याला या संधीचं रूपांतर सुवर्णपदकात करता आलं. म्हणूनच तो एक यशवंत आहे.

आपल्या चुकांमुळे आपण अपयशी झाला. तरी निराश होऊ नका नका. असे अपयश मोठे अनुभव देवून जातात. अशा परिस्थितीत पुन्हा पुन्हा प्रयत्न करत राहावे लागेल. यश मिळाल्याशिवाय राहणार नाही. हाच संदेश उसेन बोल्टच्या या जीवन प्रवासातून मिळतो.

यशवंत - एक प्रेरणास्रोत भाग 33

"अनंत अमुची ध्येयासक्ती अनंत अन् आशा किनारा तुला पामराला!"

कोलंबसाच्या गर्वगीतातील या ओळी ज्याच्या जीवनाला तंतोतंत लागू पडतात. असा एक यशवंत आणि त्याचा प्रेरणादायी प्रवास आज तुमच्यासमोर मांडणार आहे. यापूर्वीच्या सर्व भागांसारखा हाही भाग वाचक मित्रांच्या पसंतीस पडेल.अशी आशा आहे.

एका 15 वर्षाच्या मुलाला डॉक्टरांनी सांगितले कि,"तुला हृदयाचा आजार आहे. त्यामुळे तुला फुटबॉल खेळणे बंद करावे लागेल."

त्या 15 वर्षाच्या मुलाचे वडील एक माळी. पत्र्याचे साधे घर असलेल्या, त्या मुलाला फुटबॉल चे प्रचंड वेड होते. तो वयाच्या 15 व्या वर्षापर्यंत फुलबॉलमधील एक उत्तम खेळाडू बनला होता. पण,नियतीनं त्याच्या समोर  हे संकट उभं केलं होतं. त्याला फुटबॉल सोडण्याचा सल्ला दिला गेला. 

असा यक्षप्रश्न आपल्या समोर उभा राहिला तर आपण नक्कीच फुटबॉल सोडू. पण, जी असामान्य व्यक्तिमत्त्वं होऊन गेलीत, त्यांनी सामान्यांपेक्षा नेमका उलटा विचार करून निर्णय घेतला आणि म्हणून ते सर्वांपेक्षा वेगळे ठरले. असाच वेगळा विचार करून त्या 15 वर्षाच्या मुलाने आपल्या हृदयाचे ऑपरेशन करून घेतले आणि आपले सर्वस्व फुटबॉलसाठी वाहून घेतले.

ऑपरेशननंतर काही वर्षातच त्याच्या वडिलांचे निधन झाले आणि संकटांचा मोठा पहाडच त्यांच्या कुटुंबावर कोसळला. कुटुंबाच्या उदरनिर्वाहासाठी या मुलाच्या आईला दुसऱ्याच्या घरी जेवण बनवायला जावे लागले.

या व यासारख्या अनेक समस्यांकडे या मुलाने दुर्लक्ष केलं आणि आपलं सारं लक्ष एक उत्तम फुटबॉलपटू होण्याकडे दिलं.

वयाच्या 17 व्या वर्षी या खेळाडूला केवळ 1500 पौंड देऊन करारबद्ध केले गेले. याच खेळाडूने आपली गुणवत्ता सिद्ध केली आणि केवळ काहीच वर्षात त्याला 1500 कोटींपेक्षा अधिक किंमत देऊन त्याच्यासोबत करार करण्यात आले. ज्या क्लबने करार केला, तो क्लब म्हणजे रियल माद्रिद आणि तो लाखमोलाचा खेळाडू म्हणजे ख्रिस्तीयानो रोनाल्डो.

आपल्यासमोरील संकटाला आपण कसे सामोरे जातो ? लढतो? की शरण जातो? यावरच यश अवलंबून असतं. तो आपल्यासमोरील संकटाबरोबर लढला. म्हणूनच रोनाल्डो एक यशवंत आहे.

रोनाल्डो प्रचंड ध्येयवादी आहे. आपल्या ध्येयासाठी त्यानं स्वतःला वाहून घेतलं. त्याच्या यशमागचं हेच गुपित आहे. हाच संदेश त्याच्या जीवनप्रवासातून  मिळतो.

यशवंत - एक प्रेरणास्रोत भाग 32

एक 65 वर्षे वयाचा वृद्ध आत्महत्या करण्याचा विचारात एका झाडाखाली बसला होता. आजवर त्याच्या आयुष्यात अनेक समस्या आल्या होत्या. निराश, हताश झालेल्या त्या वृद्धाने आजवरच्या आपल्या आयुष्यावर, आलेल्या अडचणींवर प्रकाश टाकला आणि त्याला एक शोध लागला. त्या शोधानं त्याचं संपूर्ण आयुष्यच बदलून गेलं. त्या वृद्धाला नेमका कोणता शोध लागला? त्याचं आयुष्य कसं बदललं? तो वृद्ध कोण? जाणून घेऊ आजच्या भागात...

वयाच्या पाचव्या वर्षी त्याने आपल्या वडिलांना गमावलं.

सोळाव्या वर्षी त्याला शाळा सोडावी लागली.

सतराव्या वर्षी त्याला तब्बल चार ठिकाणच्या नोकरीवरून काढून टाकण्यात आलं.

अठराव्या वर्षी त्याचं लग्न झालं. एकोणिसाव्या वर्षी तो बाप झाला आणि विसाव्या वर्षी त्याची बायको मुलीला सोबत घेऊन त्याला सोडून निघून गेली.

कंडक्टर बनला. चार वर्षात नोकरी सुटली.

आर्मीत भरती झाला. तेथून त्याला कमी करण्यात आले.

LOW कॉलेज मध्ये ऍडमिशन साठी गेला, मिळालं नाही.

विम्याचे काम सुरू केले. पण,तिथेही अपयश.

एका हॉटेलमध्ये स्वयंपाकी म्हणून काम केलं आणि 65 व्या वर्षी निवृत्त झाला.

आयुष्यातील 1009 वेळा आलेल्या अपयशाला कंटाळून आत्महत्या करण्याचा विचार त्याच्या मनात आला. पण, त्याच्या हेही लक्षात आले की, आपण आपल्या जीवनात अजून बरंच काही करू शकतो. याच विचाराने त्याला काहीतरी करून दाखविण्याची प्रेरणा मिळाली. वयाच्या 65 व्या वर्षी त्याला आपल्यातल्या ' बेस्ट ' चा शोध लागला आणि त्याने स्वतःचा व्यवसाय सुरू केला. चिकन फ्राय करून तो गल्लोगल्ली विकू लागला. त्याने बनविलेल्या चिकन चा एक ब्रँड तयार झाला. तो प्रसिद्ध चिकन ब्रँड म्हणजे केंटकी फ्राईड चिकन अर्थात KFC आणि त्याचा निर्माता म्हणजेच कर्नल सँडर्स. वयाच्या 88 व्या वर्षी तो अब्जाधीश बनला.

एक गोष्ट आपल्या सर्वांच्या लक्षात आली असेल, की, जो पर्यंत आपल्याला आपल्यातील बेस्ट चा शोध लागत नाही. तोपर्यंत यशाचे मार्ग खुले होत नाहीत. कर्नल यांना वयाच्या 65 व्या वर्षी, 1009 वेळा अपयश आल्या नंतर, आपल्यातील ' बेस्ट ' चा शोध लागला. विशेष एका गोष्टीचे वाटते की, मरायचे तर होतंच. पण, एकदा प्रयत्न करण्याचा मार्ग कर्नल यांनी निवडला. म्हणूनच कर्नल सँडर्स एक यशवंत आहेत.

अनेक लोकं आपल्या आयुष्यातील समस्या आणि अडचणींच्या बाबतीत हळहळ व्यक्त करत असतात. कदाचित कर्नल यांनीही केली असेल. परंतु, त्यावर मात करून त्यांनी स्वतःला सिद्ध केलं आहे. आपल्या प्रत्येकाच्या आयुष्यात अनेक दुःख असतात. त्या उगाळत बसून, वेळ वाया घालवू नका. 'बेस्ट' शोधा आणि कामाला लागा.